Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Hellraiser Revelations


Μάστορας : Víctor García
Με δυο λογάκια :

Στην ένατη επίσημη Hellraiser ταινία, ξεδιπλώνεται η ιστορία 2 φίλων που ταξιδεύουν στο Μεξικό για λίγη εργένικη διασκέδαση και μπροστά στο δρόμο τους βρίσκεται το περίφημο puzzle box. Με απανωτά flashbacks από το παρελθόν του ταξιδιού στο παρών, οι συγγενείς τους προσπαθούν να ξετυλίξουν το αίνιγμα της ιστορίας και να επιζήσουν από τους cenobites, τους δαίμονες στη διάσταση των οποίων οδηγεί το κουτί…

Αναλυτικότερα :
Να σε πω ένα στανταράκι : θα διαβάσεις έναν τόνο ξεχέσματος όσον αφορά αυτή την ταινία, από οποιοδήποτε site / blog με reviews ταινιών που υπάρχει εκεί έξω. Και δεν θα έχουν απόλυτο άδικο. Ας πάρουμε τα πράματα με τη σειρά. Η ταινία αυτή έγινε μόνο και μόνο επειδή κάποια στιγμή (και συγκεκριμένα ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ) η παραγωγός εταιρία, Weinstein Company, συνειδητοποίησε ότι αν δεν φτιάχνανε μια ταινία Hellraiser ΑΜΕΣΑ θα έχαναν τα πνευματικά δικαιώματα του franchise. Ναι, είναι από αυτά τα μαλακισμένα συμβόλαια που μόνο στην Αμερική γίνονται. Υπενθυμίζω ότι τα τελευταία Hellraiser ήταν το μέτριο «Deader» και το εμετικό, όγδοο «Hellworld» και reviews και των 2 θα βρεις στην διεθνή καμαριέρα. (χτύπα τα στο search του blog) Με τη λογική «τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας χέσει ο κώλος μου» ολοκληρώθηκε το γύρισμα σε 3 μόλις εβδομάδες και με το ευτελές Budget των τριακοσίων χιλιάδων δολαρίων. Λόγω του επισπευσμένου της παραγωγής αλλά και της πενιχρής αμοιβής, ο ηθοποιός που έχει ταυτιστεί με το ρόλο του Pinhead, ο Doug Bradley, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην ταινία. Αντικαταστάτης του στον διάσημο ρόλο είναι ο Stephan Smith Collins.

Λοιπόν, το Revelations είναι αναμφισβήτητα η πιο αδύναμη και φτωχική τεχνικά ταινία Hellraiser. H φωτογραφία είναι άχρωμη και άκρως τηλεοπτική, η σκηνοθεσία βαρετή και τα make up effects… απλώς τράτζικ. Ερμηνείες μέτριες με χειρότερη όλων αυτή του Stephan Smith Collins που πολύ απλά δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο ρόλο του Pinhead. Παρόλα αυτά, το σενάριο είναι το πρώτο ορίτζιναλ Hellraiser σενάριο που γράφτηκε για ταινία της σειράς από το τέταρτο μέρος (από το «Bloodlines» και μετά όλες οι μεταγενέστερες ταινίες, ήταν αρχικά απλά generic thrillers που οι παραγωγοί έβαλαν «τσόντα» θέματα από τη μυθολογία του Hellraiser, μόνο και μόνο για να αυξήσουν την εμπορικότητά τους.) Για αυτό και έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ειδικά για τους οπαδούς των ταινιών αυτών, επειδή επιτέλους, για πρώτη φορά από το 1996 (!!!) λαμβάνουν αυθεντικό Hellraiser υλικό. Το οποίο, παρά την μέτρια εκτέλεσή του, ομολογουμένως δεν είναι καθόλου κακό. Βασικά, δανείζεται πολλά από την αυθεντική νουβέλα του Clive Barker μόνο που στη θέση του Frank και της Julia, έχουν βάλει την περίπτωση των δυο αδερφικών φίλων.

Ρεζουμέ :
Μια ταινία φτωχή και μέτρια εκτελεσμένη αλλά με καλό σενάριο που αν το είχαν διαχειριστεί διαφορετικά, θα μπορούσε να λάμψει. Το “Revelations” ως έχει είναι σαφέστατα καλύτερο από το “Hellworld” αλλά βασικά χειρότερο από κάθε άλλη Hellraiser ταινία. Όμως βλέπεται άνετα, ειδικά από έναν φαν της σειράς που με καλή παρέα, πίτσα και μπυρόνια (και προσπαθώντας να αγνοήσει την κακή φωτογραφία και τα τραγικά make up effects) μπορεί ακόμα και να το ψιλο - διασκεδάσει.

Πόσα πιάνει; 2 / 5 

Δεν υπάρχουν σχόλια: