Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Clash of the Titans (H Τιτανομαχία)


Μάστορας : Louis Leterrier
Παίχτες : Sam Worthington , Liam Neeson , Ralph Fiennes , Jason Flemyng , Gemma Arterton
Πόσα πιάνει; 2 / 5 επειδή είμαι στις καλές μου...
Με δυό λογάκια :
Δράση με γραφικά υπολογιστή που δανείζεται επιφανειακά στοιχεία από την Ελληνική μυθολογία και με στυλ και μέθοδο... “Ηρακλής και Ζήνα” (!!!) μας σερβιρίστηκε στη μεγάλη οθόνη, ακόμα και σε (ψευδο)3d.

Αναλυτικότερα :
Να πω την αλήθεια, δεν καταλαβαίνω με τι κριτήριο πάνε και επενδύουν τα φράγκα τους εκεί στο Hollywood. Ναι, το ταινιάκι ουρλιάζει “franchise” από όλες τις μπάντες και σαφώς ενστερνίζεται και εναγκαλίζεται τις αρχές του, με πλαστικά κουκλάκια, videogames και τα συναφή εργαλεία του marketing. Είναι όμως κρίμα που είναι τόσο κακή σαν ταινία που δεν καταφέρνει να είναι καν διασκεδαστική... Ακόμα και οι περιβόητες action scenes έχουν γραφικά ελαττώματα που βγάζουν μάτι, απλά αυτό στο οποίο ποντάρουν – και ενίοτε καταφέρνουν – είναι ο καθαρά επιφανειακός εντυπωσιασμός που επιτυγχάνειται με τα... εξωφρενικά μεγέθη των φανταστικών πλασμάτων. Παρόλα αυτά, το ενδιάμεσο (δηλαδή... το υπόλοιπο της ταινίας!) στις – έτσι κι αλλιώς – μέτριες σκηνές δράσης, είναι τόσο προχειροφτιαγμένο, παράλογο και αποσπασματικό που δεν καταφέρνει καν να συνδέσει νοηματικά τη μια action sequence με την άλλη.

Απαράδεκτες ερμηνείες από άπαντες τους πρωταγωνιστές, εκτός ίσως από τη συμπαθή θηλυκή παρουσία της Arterton στο ρόλο της Io και του Mikkelsen στο ρόλο του πολεμιστή Draco. Ειδικά ο Worthington, αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο μέτριος και υπερεκτιμημένος είναι σαν ηθοποιός. Έχοντας ένα ρόλο που έτσι κι αλλιώς είναι τόσο προχειρογραμμένος και επιφανειακός, ώστε η μόνη απαίτηση που να παραμένει από τον ίδιο είναι απλά να δείχνει cool – άιντε και να λέει και καμιά ηρωική παπαριά μια στις τόσες – εντούτοις, χάνει τη μπάλα ακόμα και σε αυτό τον τομέα με μια ξύλινη ερμηνεία που δε συναντάς ούτε σε ερασιτεχνική χαβαλεδιάρικη φοιτητοταινία. Οι Neeson και Fiennes ντροπιάζουν τη μέχρι τώρα καριέρα τους με γελοίες performances ντυμένοι σε γελοία κουστούμια και εξωφρενικές περούκες.

Splatter / Gore :
Politically correct αποστειρωμένη διασκέδαση για Αμερικανάκια σχολικής και εφηβικής ηλικίας. Ούτε ρουθούνι δεν ανοίγει εδω.

Β / Κ (Βυζά / Κώλοι) :
Πλάκα με κάνεις...

Ρεζουμέ :
Προσπαθώ να σκεφτώ ένα καλό λόγο για να δει κανείς αυτή την ταινία και ειλικρινά δυσκολεύομαι... νοίκιασέ την σε blu-ray για την απόλαυση της άψογης εικόνας και για το γέλιο που θα ρίξεις βλέποντας τα έξτρα, τις κομμένες σκηνές και φάσεις από τα γυρίσματα.

Σούζα τ΄ Αλουγάκι :
Αποτελεί (λέμε τώρα...) “remake” της ομώνυμης cult επικούρας του 1981! Η οποία παρεπιπτόντως είναι ακόμα πολύ καλύτερη από το μοντέρνο αδερφάκι της.
Διάσπαρτα στη διάρκεια της ταινίας υπάρχουν στοιχεία προκειμένου να τη συσχετίσει το κοινό με τα God of War... (κομμένο κεφάλι της μέδουσας που πετρώνει κόσμο; Τσαντισμένος ημίθεος που τα βάζει με τους θεούς του Ολύμπου;) αλλά πέρασε και δεν ακούμπησε. Ειδικά στο εναλλακτικό φινάλε που υπάρχει στα έξτρα.
Δες τις φάσεις από τα γυρίσματα για να ρίξεις το γέλιο της ζωής σου! Εγγύηση!
Γιατί τιτλοφορείται έτσι; Αφού τιτάνες εδώ μέσα δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα, πόσο μάλλον μάχη μεταξύ τους!...
... και το φοβερό και τρομερό Kraken, δεν είναι... Kraken! Άσκημο μεγάλο πράμα με πλοκάμια ναι! Αλλά Kraken όχι!

Δεν υπάρχουν σχόλια: