Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2008

Holiday Report Part VI - Χίος


8/8. Παρασκευή - Ταξιδεύμε με το ΚΤΕΛ Αττικής όλη νύχτα και ήμασταν σα ζαλισμένα κοτόπουλα όταν φτάσαμε Αθήνα. Μεσολάβησαν κάποιες ώρες που μάλλον περισσότερο χάσαμε τις αισθήσεις μας πάνω στα στρώματα, παρά κοιμηθήκαμε, στο σπίτι μου στην Αθήνα. Μεσημέρι το καράβι σαλπάρει για Χίο. Φτάσαμε κατά τις 6 και μισή το απόγευμα.

Στη Χίο οι μέρες πέρασαν όμορφα, ήρεμα και με πολλά μπανάκια. Ίσως να φταίνε τα γονίδια του νησιώτη, ίσως & εγώ. Αλλά δε μπορώ να διανοηθώ καλοκαιρινές διακοπές χωρίς μπάνιο στη θάλασσα κάθε μέρα. Τέσπα, όλα ωραία και καλά, όπως είναι σχεδόν πάντα κάθε φορά που επισκεπτόμαστε τη Χίο.

Ιδιαίτερη μνεία οφείλω να δώσω στο γεγονός ότι αυτή τη φορά έγινε ένα τρελό reunion με τον παιδικό μου φίλο, τον Μιχάλη με τον οποίο είχαμε χαθει χρόνια τώρα. Με αυτό το παλικάρι μοιραστήκαμε όλες τις παιδικές χαζομάρες που κάθε παιδί οφείλει να κάνει. Άμα κάτσω να τις θυμηθώ και να τις απαριθμίσω θα μας πάρει άπειρα post σε ετούτο το μπλογκ... (γενικά, άμα κάτσω και μετρήσω τις μαλακίες που έχω κάνει, θα το γυρίσουμε μοιραία στη λογοτεχνία... Μενέλαος Λουντέμης - Ένα Παιδί Μετράει τα Άστρα... Τουλάχιστον!!!)

Ο Μιχάλης με καταϋποχρέωσε και μας φέρθηκε λες και δε μεσολάβησαν τόσα χρόνια, λες και είχαμε να τα πούμε από χτες. Φίλε μου να είσαι καλά. Αρχές Σεπτέβρη ανεβαίνω στο γάμο σου στα Γιάννενα να τα κάνουμε πουτάνα!

Αναχώρηση Σάββατο 16/8. Επιστροφή για την ώρα στη δουλειά. Τώρα που σας τα γράφω όλα αυτά ανυπομονώ να εισπράξω την τρίτη δόση των διακοπών μας. (μετά το κυρίως πιάτο πάντα ακολουθεί το επιδόρπιο εξάλλου... ) Πότε θα είναι αυτή είπατε? Μεθάυριο και θα μας οδηγήσει στην Κεφαλλονιά με μικρές μονοήμερες αποδράσεις στην Ιθάκη... αναμείνατε σχετικό report μόλις επιστρέψω. Μέχρι τότε see ya !!!

Υ.Γ. Στη φωτό απεικονίζεται η Παραλία των Γλάρων στη Χίο όπως την τράβηξα από το κινητό. (μπορεί η οθόνη να ράγισε, αλλά ευτυχώς η κάμερα τη γλίτωσε)

Holiday Report Part V - Πολύχρονο Χαλκιδικής


4/8. Δευτέρα - Πουρνό πουρνό ξύπνημα. Ετοιμασίες αποσκευών. Έχω εδώ και ένα μήνα κλείσει δωμάτια για όλους μας στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Μακρά Περίοδος κατάνυξης μέχρι η Άφροδίτη να αποχαιρετήσει το τέρας. (μετά τα παρατράγουδα στο ΚΤΕΛ αποφασίσαμε να αφήσουμε τη γάτα σπίτι αυτή τη φορά)
Το Πολύχρονο δεν έχει αλλάξει καθόλου από την τελευταία φορά που το θυμάμαι. Με το που φτάνουμε στα δωμάτια, αφήνουμε τα πράγματα όπως είναι και βουρ για την παραλία. Έχει άψογη θάλασσα & σε συνδυασμό με τις ξαπλώστρες & τη χαλαρή ατμόσφαιρα, είναι ταμάμ για ολοήμερο λιώσιμο. Αυτή και οι επόμενες 3 ημέρες μας βρήκαν εκει. Απόλυτη ηρεμία και λιώσιμο στην άμμο. Πρακτικά, όλο αυτό το διάστημα δεν κάναμε τίποτα άλλο εκτός από κολύμπι, ξάπλα & βόλτες στην παραλία.

6/8. Τετάρτη - ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΠΟΝΩ !!!
Αυτή ήταν και η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου με το που άνοιξα τα μάτια μου. Διπλώθηκα στο κρεβάτι από τον πόνο & δε μπορούσα να κάνω καμία κίνηση - ούτε καν να αναπνεύσω - χωρίς να αιστανθώ κάτι να με σφάζει στη δεξιά μου πλευρά.

Εξηγώ - Πέμπτη 31/7, ακριβώς τη μέρα πριν ξεκινήσουμε για τη δεύτρη δόση των διακοπών μας, έβγαλα το ποδήλατο για την πρώτη πρόβα τζενεράλε. Ναι ρε, δεν ξέρω ποδήλατο, ποτέ μου δεν ευκαίρησα να μάθω και αποφάσισα λίγο πριν κλείσω τα 30 μου να κάνω κάτι που τα περισσότερα φυσιολογικά παιδάκιαα έχουν ήδη εμπεδώσει πριν κλείσουν τα 7. Αγόρασα ένα υπέροχο Beretta με 18 ταχύτητες (τρομάρα μου...) και σκέφτηκα ότι έστω ψυχαναγκαστικά (με λογική τύπου "το αγόρασα, θα το φάω...") εφόσον μπήκα που μπήκα στη διαδηκασία να το αγοράσω, ότι πρέπει και καλά να κάτσω να το μάθω.

Τα πράγματα ξεκίνησαν δύσκολα. Με δυσκολία μπορούσα να σταυρώσω πάνω από 3 πεταλιές. Τονίζω ότι δε γνώριζα ΤΙΠΟΤΑ από ποδήλατο, μιλάμε ΑΣΧΕΤΟΣ ντηπ για ντηπ. Χωρίς λοιπόν να γνωρίζω για τη λειτουργία των φρένων, στην αρχή κάθε φορά που ήθελα να σταματήσω πατούσα και τα 2 μαζί γιατί με βόλευε καλύτερα. Στο κάτω κάτω, ο μικρός, μονοψήφιος αριθμός πεταλιών που προλάβαινα να κάνω προτού να χάσω την ισορροπία μου δεν αρκούσε για να αναπτύξω καμιά ταχύτητα της προκοπής, οπότε δεν είχα και κανένα πρόβλημα. Μέχρι που ήρθε η κατηφόρα.

Μη φανταστείτε καμιά τρελή κατηφόρα. Μικρούλα, κούτσικη ήταν, ούτε που την έπιανε το μάτι σου. Για την ακρίβεια δεν το είχα καν καταλάβει ότι επρόκειτο για τέτοια. Πηγαίνω λοιπόν, και για πρώτη φορά καταφέρνω όχι μόνο να κάνω αρκετές πεταλιές, αλλά να τσουλάω σχεδόν κανονικά, σα να ήξερα μια ζωή. Καμάρωνα και σα γύφτικο σκεπάρνι ο ΜΑΛ$%@!, που να φανταστώ ότι η κατηφόρα ήταν που με πήγαινε και όχι το απαράμιλλο των ικανοτήτων μου. Πάνω που νιώθω το ποδήλατο να πλαγιάζει, πατώ από συνήθεια και τα 2 φρένα, μπροστινό και πισινό. Αυτό ήταν.

Το ποδήλατο κοκκάλωσε. Εγώ όχι. Για κάτι κλάσματα του δευτερολέπτου υπήρξα ιπτάμενος, μέχρι που έσκασα θριαμβευτικά, σα σακί με πατάτες στη δεξιά μου πλευρά, πλακώνοντας το χέρι μου, 3 περίπου μέτρα μακρυά από το ποδήλατο. ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ. Η οθόνη του παλαίμαχού μου Nokia N73 που βρισκόταν στη δεξιά μου τσέπη ράγισε (δεν πειράζει, κλεμμένο το είχα αγοράσει έτσι και αλλιώς) και με τον αγκώνα μου προφανώς έσπασα 1-2 παϊδια.

Μόνο που εκείνη την ώρα δεν κατάλαβα τίποτα. Απλά σηκώθηκα, ξεσκονίστηκα, έριξα τα μπινελίκια μου και συνέχισα την ποδηλασία. Πες κάτι το σοκ της κατάστασης, πες το όλο τρέξιμο των ημερών, με έκαναν να ξεχάσω το γεγονός. Μέχρι που ήρθε ο πόνος απρόσκλητος να μου τα υπενθυμίσει όλα, 5 ημέρες μετά το συμβάν, ή αλλιώς με το που βρήκα την ευκαιρία να ξεκουραστώ και να χαλαρώσω λίγο. Και τι πόνος... Πήρε 4 μέρες με Voltaren των 75mg & Norgesic για να τον κάνω ζάφτι.

Έκτοτε σέρνω το σπασμένο παϊδι μου στις 4 γωνιές της Ελλάδας και ακόμα & τώρα που κάθομαι και τα γράφω όλα αυτά, ενίοτε μου διαμαρτύρεται και μου θυμίζει την πονεμένη ύπαρξή του.

7/8. Πέμπτη - Αποχώρηση από το Πολύχρονο. Επιστροφή στη Θεσσαλονίκη, εκ νέου φτιάξιμο στα πράγματα και βιαστικός καφές με τον Κώστα και τη Μαρία στο Bolivar στη Ναυαρίνου. Μεσάνυχτα ακριβώς το λεωφορείο φεύγει για Αθήνα & από εκεί στις 12 το μεσημέρι της επόμενης ημέρας το NISSOS CHIOS θα μας πάει στη Χίο όπου & θα μείνουμε για 9 ημέρες.

Holiday Report Part IV


3/8. Παρασκευή - Δε την παλεύουμε. Η προγραμματισμένη επίσκεψή μας στην Αλιστράτη αναβάλλεται λόγω έλλειψης ύπνου και συγκοινωνίας. (den eho aftokinito kardia mou!)
Βολτίτσα στη Θεσσαλονίκη, φαγητό στο Ruby Tuesday απέναντι από τη Μητρόπολη. Απογευματάκι έρχεται ο Κώστας με το αυτοκίνητο να με παραλάβει με τη Σοφία για να παίξουμε RPG. Το πρόγραμμα έχει για σήμερα World of Darkness με Dungeon Master τον Κώστα σε δικό του homemade σενάριο.
Κύλησε μούρλια, πάντα τέτοια. Μετά ρακόμελα στο Σοκάκι, απέναντι από το Μπιτ Μπαζάρ. Επιστροφή κατά τις 3 στο σπίτι. Αύριο φεύγουμε για Χαλκιδική !!!

Υ.Γ. - Άσχετη με το θέμα η φωτό, αλλά έψαχνα καιρό αφορμή να σας τη δείξω. Πολύ ζέστη και φέτο παλικάρια! Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, η diethnis kamariera σας παρουσιάζει έναν άκρως καινοτόμο τρόπο να την παλέψετε, ειδικά άμα δεν υπάρχει αρκετή πίεση στο δίκτυο του νερού. (όπως είναι φερ'ειπείν αν ζεις στην Κόρινθο, από όπου είναι τραβηγμένη και η φωτό, Ιούλη μήνα)

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

Holiday Report Part IIΙ - Το κυρίως πιάτο διακοπών


2/8. Σάββατο - Μετά την άφιξη στη Θεσσαλονίκη. Υπνος για περίπου 2 ώρες. Ξύπνημα στις 8 για να προλάβουμε να κάνουμε κάτι τελευταίες δουλειές. Στις 10 έρχεται ο Ψηλός με το αυτοκίνητο και φεύγουμε για Νεστόριο, στην Καστοριά. River Party !!!

Φτάνουμε στο Νεστόριο μεσημεράκι. Χαλαρός περίπατος και φαγητό στο ψητάδικο απέναντι από το δημαρχείο. Τα σπάω για την καφετέρια στην είσοδο του χωριού που μοιάζει να ήρθε ουρανοκατέβατη από καμιά Τζαμάικα. Ρέγγε στα μεγάφωνα, χαλαρή ατμόσφαιρα, λατρεμένη φοιτητική λετσοκατάσταση. Με έκανε και θυμήθηκα στα νιάτα μου & τις ημέρες στο Ποσείδι Χαλκιδικής, στο camping του ΑΠΘ. Μελαγχόλησα...

Στο party πανικός, ο κόσμος συρρέει από παντού, οι (πολύ) ωραίες παρουσίες δίνουν και παίρνουν. Φοράμε ό,τι χειρότερο έχει ξεμείνει στη νουλάπα μας από τη 10ετία του '80 και μπουκάρουμε μέσα. Το βασίλειό μου για το τρύπιο see through του Στάθη Ψάλτη με την καρφιτσωμένη νεκροκεφαλή στο Βασικά... Καλησπέρα σας !!!

Το ποτάμι φέρει ένα υγιέστατο ΣΚΑΤΙ χρώμα. What the fuck. Το μπάνιο που προσφέρει είναι δροσιστικότατο.

Το βραδάκι στη συναυλία πανικός. Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσας, Ζουγανέλης, Μπουλάς, Θηβαίος, Καζούλης και κάτι άλλοι που δε τους ήξερα. Είναι τρελός ο Φαλακρός, και ταυτόχρονα ο καλύτερος live performer που έχω δει στη ζωή μου. Τον απόλαυσα και πέρσι τέτοιο καιρό στη Χιο. Είχε έρθει τότε με τον Παπακωνσταντίνου. Ακόμα φοράει το ίδιο μαύρο πουκάμισο με τις φλόγες! Ο Καζούλης γέρασε, τρελή σατανόγρια. Το πρόγραμμα δε με ξεσηκώνει γενικά (ΠΛΗΝ του μεγάλου Ζούγα) γιατί τα τραγούδια δεν είναι ακριβώς του γούστου μου. Όμως οι μουσικοί τα σπάνε και το κοινό την έχει καταβρεί.

Εγώ όρθιος, ψιλοακίνητος με τη μπύρα στο χέρι. Μέχρι το encore. Ανεβαίνουν ΟΛΟΙ μαζι στη σκηνή και εκτελύν απανωτά "Γουίλι ο μαύρος θερμαστής" και ¨Ελλάς¨.

Κόλαση!!! Το δεύτερο συναυλιακό μου όνειρο γίνεται πραγματικότητα (δηλαδή να ακούσω το "Ελλάς" ζωντανά, το μοναδικό αμιγώς heavy metal τραγούδι με Ελληνικό στίχο. Το πρώτο συναυλιακό μου όνειρο ήταν να δω τους Manowar live, και το πραγματοποίησα πέρσι)

Το κοινό παραληρεί. Πιάνω τον εαυτό μου να ουρλιάζει τους στίχους του ¨Ελλάς¨ σαν πρωτοετής στη θερινή διαβίωση της σχολής. Αυτό ήταν. Με 2 τραγούδια, 3 ημέρες αφωνία ο δικός σας. Στη ζωή μου τη γλίτωσα από Manowar, Iron Maiden, Manilla Road & τόσους άλλους για να την πατήσω στον Παπακωνσταντίνου. Δεν πειράζει, άξιζε.

Ιδρωμένοι, λερωμένοι & έχοντας εισπνεύσει τουλάχιστον 3 κιλά σκόνη ο καθένας μας, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Φτάσαμε Θεσσαλονίκη κατά τις 5 και κάτι. Αύριο (για την ακρίβεια, σε λίγες ώρες) φεύγουμε Σέρρες!!!

Holiday Report Part II - Το κυρίως πιάτο διακοπών


Αυτό θα ολοκληρωθεί σε σειρά από posts, λόγω μεγάλου μεγέθους. Πάμε λοιπόν...

1/8. Παρασκευή - Τελειώνοντας από τη δουλειά, παίρνουμε με τη Σοφία το ΚΤΕΛ Αμαλιάδας για Αθήνα. Στον Κηφισσό "παραλαμβάνουμε" την Αφροδίτη με το τέρας και ξεκινάμε στα καπάκια για Θεσσαλονίκη. Στο τέρας δεν αρέσουν τα ταξίδια, παθαίνει ένα ντουβρουντζά στο λεωφορείο και τρώει έξωση στον αποθηκευτικό χώρο των αποσκευών.
Φτάνουμε Θεσσαλονίκη κατά τις 6 το πρωί & τι να δούμε? Το τέρας όχι μόνο είχε σκίσει την ειδική τσάντα για κατοικίδια που το είχαμε βάλει, είχε σπάσει και το μεταλλικό σκελετό της και ταυτόχρονα άνοιξε το λουκέτο που κράταγε τα 2 φερμουάρ της τσάντας κλειστά και σουλκατσάριζε ανέμελο στο χώρο των αποσκευών. ΠΩΣ ΣΤΟΝ ΠΟΥ$%^* ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ, μπορεί να μου πει κανείς?Είπαμε, δεν είναι μια κοινή γάτα. Είναι τέρας.

Holiday Report Part I : Ένα ''ορεκτικό'' διακοπών


Σαν μια πρόγευση από τις πολυπόθητες διακοπές που περιμέναμε πως και πως να έρθουν, κάναμε μια μίνι απόδραση με τη Σοφία στη Χίο. Κολλήσαμε δυο μέρες από την άδεια μου με ΣΚ + την αργία του Αγ. Πνεύματος. Οπότε, έχουμε & λέμε

Χίος 14/6 - 18/6

14/6 - Άφιξη στο νησί και στο καπάκι μπάνιο στην Αγ. Φωτιά με το 3d Man & τη Δήμητρα.

15/6 - Μπανάκι στη Βολισσό, παραλία Λευκάθια. Μια από τις ωραιότερες της Χίου, αν όχι της Ελλάδας.

16/6 - Μπανάκι στην αγαπημένη παραλία της Σοφίας, την Παραλία των Γλάρων. Προσωπικά, μου τη βιδώνουν καμιά φορά τα κοπάδια από πιτσιρίκια που βόσκουν εκεί και ο εκάστοτε μαλάκας με τη ρακέτα και τα μπαλάκια του τένις, αλλά ας μη γίνομαι γκρινιάρης.

17/6 - Μπανάκι όλη μέρα & φρέσκο ψαράκι στην πιο true ψαροταβέρνα στο Λιθί, στον κυρ Βασίλη.

18/6 - Το μικρό μας "ορεκτικό" διακοπών τελειώνει όπως ξεκίνησε, με μπανάκι στην Αγ. Φωτιά με το 3d Man & τη Δήμητρα. Χαμόγελα και καλή διάθεση. Χωρίσαμε με την υπόσχεση να τα ξαναπούμε. Άξαφνα.

Υ.Γ. στη φωτό βλέπετε τη θέα από το σπίτι του 3d Man στη Βολισσό και κάτω αριστερά, η καρπουζοχαρά που συνόδευσε το Barbecue μας. Ομορφιές...