Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009

Κάψε Εγκέφαλο σε 3 Βήματα


Η diethnis kamariera υποβάλει στη δοκιμασία του χρόνου, για τα μάτια σας μόνο, τρια cult αριστουργήματα του καιρού τους. Αναλύουμε, δοκιμάζουμε και μετράμε το πόσο αυτά τα εργάκια φτούρησαν με τα χρόνια. Φορτώστε το ναργιλέ με τον αγαπημένο σας καπνό, βγάλτε τα ξύδια από το ντουλάπι και διώξτε τις γυναίκες από το σπίτι. Ήρθε η ώρα της cult καφροπροβολής. Δείτε αυτό το άρθρο και σαν ένα γρήγορο, αλλά καθόλου πρόχειρο οδηγό για το πώς να εξολοθρεύσετε όσο το δυνατόν περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα σε μόλις δυόμιση ώρες.

Βήμα Ι - Mondo Weirdo – A Trip to Paranoia Paradise
Διάρκεια – 55 λεπτά και πολλά του είναι
Η εισαγωγή από μόνη της είναι υπερπαραγωγή – μια μαύρη οθόνη. Μια βραχνή φωνή αφηγείται σε σπασμένα Αγγλικά το στόρυ – μια 15χρονη κοπέλα πάει σε μια συναυλία και εκεί βλέπει δυο κοπέλες να λεσβιάζουν. Για κάποιον άγνωστο λόγο, τρώει τόσο κόλλημα και πολιτισμικό σοκ, που κυριολεκτικά βαράει μπυέλα. Επί πόσες ημέρες δε μπορεί να φάει, να κοιμηθεί, να επικοινωνήσει σε λογικό πλαίσιο με τον κόσμο γύρω της. Όταν τα πράγματα δείχνουν να έχουν φτάσει στο απροχώρητο και η επιστήμη έχει σηκώσει τα πόδια ψηλά, επέρχεται το θαύμα. Η κοπέλα πάει σε μια άλλη συναυλία και εκεί ξανασυναντά το lesbo ζευγάρι. Αποφασίζει να κάνει έρωτα μαζί τους και από τότε και ύστερα της περνάνε τα ψυχοτραυματικά της, η ακμή και οι αιμορροϊδες της. Μάλιστα. Εγώ δηλαδή που τόσα χρόνια σέρνομαι σε συναυλίες γιατί πέφτω μόνο πάνω σε μπάκουρους και στον Καλαγκιά?

Στην ταινία ΔΕΝ θα δείτε όλα τα παραπάνω. Αυτό που διαδραματίζεται στην οθόνη σου είναι η οπτικοποίηση σε φιλμ των όσων συναίβεναν στο μυαλό της κοπέλας, όσο είχε πάθε τον ψυχολογικό ντουβρουτζά. Από όλα τα καλά έχει ο μπαξές. Ομοφυλοφυλικό σεξ (αντρικό και γυναικείο) Κανονικό σεξ. Σεξ do it your self. Στοματικό σεξ. Σεξ με παρτούζες, με αίματα, με εμετό. Κάπου σκάει μύτη στο άκυρο η Elizabeth Bathory, κάτι ξυράφια και μια κομμένη μαλαπέρδα.

Όλα αυτά σερβίρονται σε μια ασπρόμαυρη ταινία με κόκκους, σχεδόν βουβή (εκτός από την εισαγωγή και κάτι ακατάληπτα Γαλλικά που ακούγονται πριν από ένα παρτούζωμα) παράξενη μουσική που παίζει ασταμάτητα σε ΟΛΗ τη διάρκεια της ταινίας και σου σφυροκοπάει τα μηνίγγκια. Προκάλεσε αίσθηση την εποχή που παίχττηκε (1989) και θεωρείται ασύλληπτο cult αριστούργημα.

Ετημυγορία – ίσως για την εποχή της να ήταν όντως προχώ. Όμως σήμερα, ακόμα και οι πιο “ακραίες” σκηνές της δεν προκαλούν τόσο, κάθε μέρα βλέπουμε και ακούμε χειρότερα στις ειδήσεις. Χώρια που πλέον αξύροστο θάμνο δε συναντάς ούτε σε hardcore συντρόφισσα του ΚΚΕ, πόσο μάλλον σε σαδομαζοβιτσιόζα dominatrix.

http://rapidshare.com/files/121103644/MW_www.surrealmoviez.info.part1.rar
http://rapidshare.com/files/121099409/MW_www.surrealmoviez.info.part2.rar
http://rapidshare.com/files/121093681/MW_www.surrealmoviez.info.part3.rar
http://rapidshare.com/files/121084502/MW_www.surrealmoviez.info.part4.rar
http://rapidshare.com/files/121077758/MW_www.surrealmoviez.info.part5.rar
http://rapidshare.com/files/121067962/MW_www.surrealmoviez.info.part6.rar
http://rapidshare.com/files/121043693/MW_www.surrealmoviez.info.part7.rar
http://rapidshare.com/files/121041234/MW_www.surrealmoviez.info.part8.rar

Βήμα ΙΙ - Bad Karma
Διάρκεια – 35 λεπτά
Ό,τι και να πεις για αυτό το αριστούργημα είναι λίγο. Μεταφερόμαστε σε ένα barbeque party ενός Αμερικανού κάγκουρα και των φίλων του. Χτυπάει το κουδούνι, ανοίγει η μάνα του και βλέπει 2 Ινδουιστές κομπλέ, με ξυρισμένη καράφλα, περίεργα κοτσιδάκια και πλαστική παντόφλα. Μοιράζουν φυλλάδια. Όταν η άμοιρη μάνα αρνείται να πάρει φυλλάδιο, αυτοί (οι Ινδουιστές) μεταμορφώνονται σε απαίσια μεταλλαγμένα εξωγήινο – ζομπο – τέρατο - something και τους τρώνε όλους!!!

Μαθαίνουμε ότι θέλουν να θυσιάσουν αθώες ψυχές για να αναστήσουν το Θεό τους. Που μοιάζει με τεράστιος πράσινος pacman. Στο τέλος πλακώνουν από το πουθενά κάτι βλάχοι (!!!) με machine guns και περίστροφα. Ποιοί βλάχοι? Καλέ οι ίδιοι που σκότωσαν τα τέρατα 100 χρόνια πριν (!!!) που είχαν προσπαθήσει να εφαρμόσουν ξανά το ίδιο σχέδιο.

Πανικός στο ίσιωμα. Με κομμένα μέλη, αποκριάτικες μάσκες, πυροτεχνήματα, στρακαστρούκες, δερμάτινα S&M αξεσουάρ. Αδερφές και παλικάρια έγιναν μαλλιά κουβάρια. Καθαρά ερασιτεχνική – φοιτητική προσπάθεια (στα credits τέλους μαθαίνουμε ότι αποτελεί την εργασία κάποιων εκ των φυντανίων που παίζουν εκεί μέσα, για τη σχολή τους) Όμως το κέφι και το μεράκι της δε θα το βρεις ούτε σε 10 υπερπαραγωγές μαζεμένες. Εδώ και κάμποσο καιρό συζητιέται να το κάνουνε remake. Δεν περιγράφω άλλο.

http://rapidshare.com/files/122347133/bad_karma_by_jasonx.part1.rar
http://rapidshare.com/files/122353401/bad_karma_by_jasonx.part2.rar
http://rapidshare.com/files/122359638/bad_karma_by_jasonx.part3.rar
http://rapidshare.com/files/122361291/bad_karma_by_jasonx.part4.rar
Password: fandagos

Βήμα ΙΙΙ - Tetsuo – The Iron Man
Διάρκεια – κάτι λιγότερο από μια ώρα
Γάμησέ τα. Ο Tetsuo έχει πρόβλημα. Μεταμορφώνεται σταδιακά και παρά τη θέλησή του σε μηχανικό άνθρωπο. Στο άκυρο, καλώδια φυτρώνουν από το πρόσωπό του, γρανάζια από την κοιλιά του, βίδες, σωλήνες και κάθε λογής εξαρτήματα από τα χέρια και τα πόδια του. Η μαλαπέρδα του μετατρέπεται σε τρυπάνι με λεπίδες και λιανίζει τη γυναίκα του. Σύρματα βγαίνουν από τα μαλλιά του, χαρακώνουν το δέρμα του. Η “μηχανοποίησή” του απλώνεται χαοτικά, άναρχα, σαν καρκίνος στο σώμα του.

Υπονοείται ότι βρίσκεται σε κάποιου είδους διαμάχη με έναν δεύτερο εαυτό, μια τρέλα που έχει τη μορφή ενός μικροσκοπικού ανθρώπου που βρίσκεται φυλακισμένος σε μια φυλακή από παλιοσίδερα, μέσα στο κεφάλι του. Ο συμβολισμός είναι δικός σας, για να τον ερμηνεύσετε όπως αγαπάτε. Αυτός ο δεύτερος άνθρωπος είναι που προκαλεί τη μετατροπή σε μηχάνημα και ο κακομοίρης ο Tetsuo προσπαθεί να τον καταπνίξει, να τον κάνει να σωπάσει. Αλλά μάταια. Στο τέλος βγαίνει στην επιφάνεια, αποκτά δικό του σώμα και συγκρούονται με τον ήρωά μας. Επακολουθεί ο χαμός. Το τέλος της σύγκρουσης και της ταινίας τους βρίσκει ενωμένους μαζί, σε μια μάζα από μηχανισμούς, μεταμορφώνονται σε ένα τεράστιο, παράλογο ρομποτικό τέρας με ερπύστριες (!!!) και δυο κεφάλια. Αυτό του Tetsuo & αυτό του άλλου. Κατανοούν ότι δε γίνεται να καταστρέψουν ο ένας τον άλλον, γιατί ήταν εξ αρχής το ίδιο πρόσωπο. Συμφιλιώνονται και αποφασίζουν να βγουν εκεί έξω, να μεταδώσουν την αρρώστια τους, να καταστρέψουν τον κόσμο, γιατί “θα έχει πλάκα”

Θέατρο του παραλόγου. Ασπρόμαυρο, σχεδόν βουβό. Θυμίζει περισσότερο manga, παρά κανονικό φιλμ. Με το που προβλήθηκε λατρεύτηκε, μισήθηκε, θρονιάστηκε σαν avant – garde masterpiece. Κυκλοφορεί και το έγχρωμο remake του από τον ίδιο σκηνοθέτη, Tetsuo II – Body Hammer. Ή θα το αγαπήσεις, ή θα το σιχαθείς. Εδώ δεν υπάρχει μέση λύση, δεν υπάρχει ολίγον έγκυος. Πάντως ότι και αν κάνεις, μη το δεις με τη γυναίκα σου. Θα σε χωρίσει. Και πολύ καλά θα σου κάνει, τέτοιος μαλάκας που είσαι.

The Midnight Meat Train

Και γαμώ τους τίτλους. Όταν πρωτοδιάβασα το ομώνυμο διήγημα του Clive Barker, μου έφυγε ο σκάτος. Για εγκυκλοπαιδικούς λόγους παραθέτω ότι το διήγημα αυτό βρίσκεται στα περιβόητα “Βιβλία του Αίματος” και άμα επικαλείσαι ότι διαβάζεις horror λογοτεχνία και δεν τα έχεις ακόμα τσεκάρει, είσαι gay. Κλείσε το κομπούτερ και τραβα αγόρασέ τα και τα 6 και διάβασέ τα. Τώρα.

Συνεχίζω. Το ταινιάκι αυτό το περίμενα μήνες, από τότε που ανακοινώθηκε. Βέβαια, οι περισσότερες φιλμικές adaptations ιστοριών του Clive Barker δεν είναι και ό,τι καλύτερο, αλλά δε βλάπτει να ελπίζεις, έτσι? Εισαγωγή – το λογότυπο των Lion's Gate και Lakeshore Entertainment συνήθως αποτελεί καλό αιωνό για ό,τι επακολουθεί και είναι πάντα ευπρόσδεκτο στην οθόνη μου. Ένας τυπάκος πετάγεται από το κάθισμά του. Τον είχε πάρει ο ύπνος ενώ είχε πάρει το τελευταίο μετρό για τον προορισμό του. Κάτι δεν πάει καλά όμως. Απροσδιόριστοι ήχοι ακούγονται στο διπλανό βαγόνι. Σηκώνεται για να δει καλύτερα, κάνε μερικά βήματα... και πέφτει. Γλιστράει σε ένα σκουρόχρωμο γυαλιστερό κολλώδες υγρό. Είναι αίμα. Περνάει στο διπλανό βαγόνι. Παθαίνει σοκ. Κάποιος το έχει μετατρέψει σε κανονικό σφαγείο. Μόνο που αντί για ζώα, έχει κρεμάσει ανθρώπους. Γυμνούς, σφαγμένους, περασμένους σε τσιγγέλια, κρέμονται από το ταβάνι του βαγονιού. Η απέναντι πόρτα ανοίγει...

Δε θα πω περισσότερα για την υπόθεση για να αποφύγω τα spoilers. Η κεντρική ιστορία του διηγήματος διατηρείται, αλλά γύρω της έχει χτιστεί και αρκετό εξτρά υλικό από τους σεναριογράφους. Λογικό και αναμενόμενο, καθώς αν χρησιμοποιούσαν σαν υλικό μόνο όσα γράφει το βιβλίο, η ταινία δε θα κρατούσε πάνω από 20 λεπτά. Πράγμα όμως που είναι και δίκοπο μαχαίρι. Τα εξτρά κομμάτια σεναρίου είναι καλογραμμένα και βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση της ιστορίας από τους “αμύητους” Ωστόσο, κάποιες “τρύπες” και λογικά κενά δυστυχώς δεν αποφεύγονται. Επιπλέον, δε μπορείς παρά να νιώσεις ότι το πρόσθετο μπλα μπλα λίγο “αραιώνει” τη δύναμη και την αυθεντικότητα του πρωτοτύπου, λίγο απομυθοποιεί την ιστορία του.

Είναι σπουδαίο να βλέπεις στο ρόλο του “χασάπη” Mahogany τον Vinnie Jones. Αυτό το παλικάρι με μια του στραβή ματιά και μόνο είναι ικανό να σε στείλει αδιάβαστο στο φαρμακείο να αγοράζεις pampers. Ωστόσο μας είχαν “τάξει” τον θεό Doug Bradley (τον Pinhead από τις ταινίες Hellraiser) για το ρόλο του κακού και η απουσία του μου κακοφάνηκε λίγο. Πάντως η performance του εδώ κρίνεται ικανοποιητικότατη, καθώς και όλων των άλλων συντελεστών της ταινίας. Η σκηνοθεσία, χωρίς να ανακαλύπτει τον τροχό ή να φέρνει καινούρια δεδομένα, είναι ωστόσο επαρκέστατη για να δώσει πνοή ζωής σε αυτό το κατά βάση Slasher flick. Το ίδιο ισχύει και για τη φωτογραφία.

Η μεγαλύτερη αδυναμία αυτής της ταινίας είναι ότι προέρχεται από μια εξαιρετικά δυνατή ιστορία τρόμου. Η σύγκριση με το πρωτότυπο είναι αναπόφευκτη, αλλά και αδικεί κατάφορα την ταινία. Ένα επιπλέον μελανό σημείο είναι το “πειραγμένο” φινάλε. Στο βιβλίο έσπερνε. Εδώ έχει υποστεί μια διακριτική αλλαγή – σε πολλούς από εσάς θα φανεί περισσότερο σαν αισθητική παρέμβαση, παρά σαν ουσιαστική στροφή στο σενάριο. Ωστόσο αυτή η μικρή λεπτομέρεια κάνει την ταινία να απομακρύνεται τελείως από το πνεύμα του αυθεντικού, τουλάχιστον για όσους το έχουν διαβάσει και εκτιμήσει.

Ρεζουμέ – Προσωπικά θα προτιμούσα το The Midnight Meat Train να ήταν μια ταινία μικρού μήκους που να ακολουθεί πιστά το διήγημα και να απαρτίζει με άλλες 2 – 3 μια συλλογή σύντομων adaptations ιστοριών του Clive Barker, ό,τι ήταν δηλαδή η συλλογή comics, Taping The Vein, αλλά σε φιλμικό format. Nομίζω ότι σε τελική ανάλυση θα απολαύσεις πολύ καλύτερα την ταινία αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο. Παρόλα αυτά, ακόμα και αν το έχεις, θα ήταν αδικία να τη συγκρίνεις με αυτό. Είναι ένα πολύ καλογυρισμένο, μοντέρνο slasher που απευθύνεται στη γενιά των SAW και όχι μόνο. Περιέχει βαρβάτο gore, είναι προσεγμένο, ατμοσφαιρικό και γκαζωμένο συνάμα.

Είδος Ταινίας – Μοβόρικο
Εναλλακτικός Τίτλος – Το Κρέας το Καλό, Είναι Κάτω απ'τον Αφαλό
Πότε? - 2008
Πόσο? - 105 περίπου λεπτά
Μάστορας - Ryûhei Kitamura
Παίχτες - Bradley Cooper, Leslie Bibb, Brooke Shields, Vinnie Jones,
Ted Raimi
Βαθμολογία – αν έχεις διαβάσει το βιβλίο 3,5 / 5.Αν όχι, 4 / 5

The Convent

Εισαγωγή – Μαύρα μεσάνυχτα. Σε ένα μοναστήρι γίνεται μια απροσδιορίστου είδους λειτουργία. Κομπλέ με παπά και καλόγριες. Μια κοπέλα που φοράει μαύρα γυαλιά (τώρα το τι βλέπει νυχτιάτικα με τα γυαλιά ηλίου είναι αλλονού παπά ευαγγέλιο...) μπουκάρει μέσα. Τα αυτιά σου εν τω μεταξύ τα χαϊδεύει ένα χαϊδοκώλικο τραγουδάκι τύπου 60's. Η γκόμενα βγάζει ένα shotgun, τους καθαρίζει όλους έναν έναν και τους κάνει το μοναστήρι καμπριολέ. Τίτλοι αρχής.

30 χρόνια μετά. Μια παρέα χαζών εφήβων σαν και αυτούς που βλέπεις σε όλα τα slasher εργάκια τύπου scream, αποφασίζει να περάσει τη νύχτα στο μοναστήρι. Για σεξ, κωλοβάρεμα, μπάφους και για το urban legend. Βλέπεις το μοναστήρι – που από εκείνη την αποφράδα μέρα και μετά, το μοναστήρι θεωρείται στοιχειωμένο. Τα πνεύματα των καλογριών πλανώνται στο χώρο και ζητάνε εκδίκηση.

Μετά γίνεται της Πόπης. Οι πύλες της κόλασης ανοίγουν και ξεμπουκάρουν φωσφορίζουσες δαιμονικές καλόγριες, ντεμέκ και original antichrists, gay σατανιστές και το λουρί της μάνας. Ένα μόνο άτομο μπορεί να βοηθήσει. Είναι μια τρελοπενηντάρα που ζει σαν ερημήτης και ταϊζει μολύβι στους κώλους όσων μπουν στο χώρο της. Φοράει ακόμα μαύρα γυαλιά και εξακολουθεί να είναι οπλόκαβλη. Τύφλα να'χει ο Terminator.

Πώς να περιγράψεις αυτό το αριστούργημα? Evil Dead clone φτιαγμένο σύμφωνα με την παράδοση των παλιών πατροπαράδοτων “σεξοθρίλερ με καλόγριες”, αλλά χωρίς το σεξ. Με μια γερή δόση μαύρου χιούμορ, σχολικού χαβαλέ και χαζοκαφρίλας. Μόνο τη 10ετία του '80 έβγαιναν τέτοια έργα! Τόσο καλό! Άμα είχε λίιιιγο ακόμα splatter και έδειχνε και βυζάκια, θα παραμιλούσαμε. Επιβάλλεται να ειδωθεί και να λατρευτεί. Επειγόντως!!!

Είδος Ταινίας – Απερίγραπτο
Εναλλακτικός Τίτλος - Φαντάσου να είχαν και περίοδο τι θα κάνανε
Πότε? - 2000
Μάστορας - Mike Mendez
Βαθμολογία – 3,5 / 5

http://rapidshare.com/files/123164051/TH_CNVNT_NCT.part1.rar
http://rapidshare.com/files/123186859/TH_CNVNT_NCT.part2.rar
http://rapidshare.com/files/123228345/TH_CNVNT_NCT.part3.rar
http://rapidshare.com/files/123236238/TH_CNVNT_NCT.part4.rar
http://rapidshare.com/files/123244255/TH_CNVNT_NCT.part5.rar
http://rapidshare.com/files/123253006/TH_CNVNT_NCT.part6.rar
http://rapidshare.com/files/123200820/TH_CNVNT_NCT.part7.rar
http://rapidshare.com/files/123169346/TH_CNVNT_NCT.part8.rar
Password:www.horrorflix.ws

Cry_Wolf, Death Sentence, Changeling

Cry_Wolf

Δεν αναφέρω περίληψη. Μόνο 4 λέξεις. Εφηβικό slasher τύπου Scream. Με όλα τα κλισέ, τις φάσεις και τις φάτσες που περιμένετε να δείτε από τα έργα αυτού του είδους. Μόνο που από ένα σημείο και μετά η μανιέρα αλλάζει. Πολλή ίντριγκα σα να πέφτει, πολύ μυστήριο. Πιάνεις τον εαυτό σου σιγά σιγά να μπαίνει στο πνεύμα του έργου. Αρχίζεις να το διασκεδάζεις. Πιάνεις προς το τέλος τον εαυτό σου να γουστάρει.

Και μετά δεν ξέρεις από πού να κρατηθείς. Η μια ανατροπή διαδέχεται την άλλη με καταιγιστικούς ρυθμούς. Προς το τέλος του έργου ψιλοχάνεις τη μπάλα. Το αποτέλεσμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον, αλλά μπορούσε και καλύτερα. Κάτι οι πολλές γνώριμες από άλλα έργα του είδους καταστάσεις, κάτι η συντηρητικότητα όσον αφορά τις βίαιες σκηνές (απαράδεκτα λίγες, ανώδυνες και ανέμπνευστες για slasher) κάτι η τελευταία ανατροπή που στα χαλάει. Πάντως δε θα βλαστημήσετε τη μιάμιση ώρα που θα χάσετε από τη ζωή σας.

Death Sentence

Θυμάστε αυτό το παλιό Ελληνικό b – movie της 10ετίας του '70 με το Βόγλη να ξεπαστρεύει με την καραμπίνα μια ολόκληρη συμμορία εμπόρων ναρκωτικών για να εκδικηθεί για το χαμό του παιδιού του? Κάτι τέτοιο γίνεται και εδώ, αλλά στο πολύ πιο καλοφτιαγμένο του. Ο Kevin Bacon παίρνει τους δρόμους για να πάρει το αίμα του πίσω από μια συμμορία κακοποιών που σκότωσαν το παιδί του. Όσο και αν προσπαθεί να σε ξεγελάσει στο πρώτο μισό του αυτό το εργάκι, δεν παύει να είναι μια μαύρη, απαισιόδοξη ματωμένη ιστορία εκδίκησης που κάνει το Kill Bill να θυμίζει ταινία του Disney.

Δεν ξέρω πόσα φράγκα εισέπραξε ο Kevin Bacon για να παίξει εδώ, αλλά λίγα ήταν. Απλά δες τον πως μεταμορφώνεται στο τέλος του έργου. Θα κλάσεις πόμολα.

Changeling

Το νέο πόνημα του Clint Eastwood. Ήταν δυνατό να μην είναι λουσμένο στην ποιότητα? Το στόρυ στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, πράγμα που του προσδίδει ακόμα περισσότερη δύναμη. Δύσκολη, υποτονική ταινία εποχής. 1930. Το παιδί μιας δυναμικής ανύπαντρης μητέρας (Angelina Jolie) πέφτει θύμα απαγωγής. Μετά από έρευνες μηνών η αστυνομία του Los Angeles το επιστρέφει σπίτι του αλλά κάποιο λάκκο έχει η φάβα... το παιδί που της φέρνουν δεν είναι το δικό της. Αρχικά η μητέρα αποδέχεται το παιδί λόγω της πίεσης της αστυνομίας αλλά και των ρεπόρτερ, προκειμένου να αποφευχθεί το σκάνδαλο, αλλά και για να μη γελοιοποιηθεί η αστυνομία. Όταν όμως καταλαγιάσει ο ντόρος και ζητά να συνεχιστεί η έρευνα για να φέρουν πίσω το παιδί της, οι εκπρόσωποι της αστυνομίας όχι μόνο αρνούνται να τη βοηθήσουν, αλλά και λαμβάνουν μέτρα προκειμένου να αμφισβητηθεί η ψυχική της ακεραιότητα και για να την απομακρύνουν σιγά σιγά από το προσκήνιο.

Δύσκολη ιστορία. Απαιτητική ερμηνευτικά, σκηνοθετικά, σε όλα της γενικώς. Οι κριτικοί κατέκριναν την επιλογή της Jolie για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα συμφωνήσω. Όχι επειδή δεν είναι καλή η ερμηνεία της. Απεναντίας. Αλλά μέσα σε αυτό το βαρύ, αργό, υποτονικό έργο, η παρουσία της είναι σαν πολύχρωμο πυροτέχνημα. Δεν εναρμονίζεται. Είναι σα να ανακαλύπτεις στρακαστρούκες στη μακαρονάδα σου. Οι 2 ώρες και είκοσι λεπτά που διαρκεί το έργο χωνεύονται δύσκολα και μπορούν να πέσουν βαριά στον ψυχισμό σου. Αλλά το The Changeling δεν παύει να είναι ταινιάρα. Περιέχει γνήσια δυνατές στιγμές και σου γεννά αληθινά συναισθήματα. Ανατριχιαστικά ρεαλιστικό, κυρίως στο πικρό φινάλε του. Αξίζει με το παραπάνω και το χρόνο σου, αλλά και τη στεναχώρια που θα βιώσεις.

Boy Eats Girl, Wilderness, Vicky, Christina, Barcelona

Boy Eats Girl

Ιρλανδική συμμετοχή σε ένα “βαρεμένο” πάντρεμα εφηβικής ρομαντικής κωμωδίας, σάτυρας και... ζόμπι!!! Ένας νεαρός προσπαθεί να “ρίξει” την κοπέλα των ονείρων του, πράμα δύσκολο αφού τυγχάνει να είναι χρόνια καλύτεροι φίλοι. Στην προσπάθειά του, κατά λάθος πεθαίνει (!!!) και η συντηρητής αρχαιοτήτων μητέρα του τον επαναφέρει στη ζωή χρησιμοποιώντας μια τελετουργία βουντού από ένα αρχαίο βιβλίο που “δανείστηκε” από την εκκλησία στην οποία δουλεύει! Σαν αποτέλεσμα ο ήρωάς μας αποκτά ένα ιδιαίτερα χλωμό δέρμα, ανύπαρκτους καρδιακούς ρυθμούς, μηδενική αιματική κυκλοφορία (ακόμα και εκεί... κάτω!) και μια ακόρεστη δίψα για σάρκα. Επακολουθεί ο χαμός.

Με πολύ μαύρο χιούμορ, έξυπνα σουρεάλ καταστάσεις και αρκετά απενοχοποιημένο attitude ώστε να κάνουν χαβαλέ με την καταγωγή τους (- How does it make you feel, being Irish? - Suicidal!?!) αυτοί εδώ οι βαρεμένοι Ιρλανδοί φτιάχνουν ένα μικρό διαμαντάκι – κλώνο του BrainDead. Γιούργια σενάριο, απολαυστικά στερεότυποι χαρακτήρες καιι σκηνές ανθολογίας (απίστευτο έπος η σκηνή με το τρακτέρ!!!)

Υγιής καφρίλα, φτιαγμένη με μεράκι και αγνά υλικά, σύμφωνα με την παραδοσιακή συνταγή του παππού (Peter Jackson) Σας τη συνηστούμε ανεπιφύλακτα.

Wilderness

Το φιλμάκι αυτό μας μεταφέρει σε μια Βρετανική φυλακή ανηλίκων. Το παλικαράκι που οι τσαμπουκάδες της παρέας κακοποιούν ψυχολογικά αυτοκτονεί and the shit hits the fan. Το ξέχεσμα και η κατακραυγή ξεκινά από τη διοίκηση και καταλήγει στους ίδιους τους κρατούμενους που σαν παραδειγματική τιμωρία μεταφέρονται σε μια έρημη νησίδα για καψώνι τύπου χειμερινή διαβίωση. Όμως σύντομα κάποιος αρχίζει να σκοτώνει με αποτρόπαιες μεθόδους τα “μπουμπούκια” και ακολουθώντας ψυχρή υπολογιστική λογική και φιλοσοφία κυνηγού στο μακελειό που προκαλεί. Τρεχάτε ποδαράκια μου, να μη σας χέσει ο κώλος μου.

Βρετανικό στιβαρό – εγγύηση έργο, στην παράδοση του The Outpost & Dog Soldiers. Δυνατό θρίλερ με αγωνία, απίστευτες σκηνές και αληθινό, σοβαρό, δυνατό σενάριο, θα ζεστάνει τις νύχτες σας και θα στολίσει με απολαυστικά ρήγη τη ραχοκοκκαλιά σας. Πιο καλό και από παλιό κρασί.

Vicky, Christina, Barcelona

Λατρεύτηκε, βραβεύτηκε, επαινήθηκε παγκοσμίως. Προσωπικά, ποτέ μου δε συμπάθησα τον Woody Allen, ούτε τις ταινίες του (εδώ υπογράφει σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή) Ούτε και αυτό το εργάκι με κάνει να αλλάξω γνώμη για το άτομό του. Ασφαλώς και η παρουσία της Scarlet Johanson στην οθόνη αποτελεί από μόνη της απόλαυση αντρική και λόγο για να δεις αυτό το έργο. Ναι, η Penelope Cruise εδώ είναι θεά, δίνει την ερμηνεία της ζωής της και κατορθώνει όχι απλά να υποσκελίσει, αλλά και να σβήσει τη Scarlet από το χάρτη.

Αλλά αυτό το φιλμάκι που τόσο υμνήθηκε από τους κριτικούς και που τόσο προωθήθηκε, είναι σε τελική ανάλυση ένα βαρετό έργο, με καταστάσεις τελείως εκτός πραγματικότητας και γεμάτο με διαλόγους που ουδέποτε δε θα χρησιμοποιούσες στην καθημερινή σου ζωή. Προσπεράστε άφοβα.

Superman Returns, Whisper, The Messengers

Superman Returns

Ο πιό gay υπερήρωας όλων των εποχών επιστρέφει. Γιατί άραγε? Ποτέ δεν κατάλαβα σε τι οφείλεται η τεράστια και παγκόσμια αναγνώριση του Superman. Ίσως να φταίει το κολάν, δε ξέρω. Τρια τα πιο πρόσφατα κινηματογραφικά πονήματα του σκατίφλωρα ήρωα, έλαβαν χώρα εντός της 10ετίας του '80 με τον συχωρεμένο Christopher Reeve στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Σεβαστή η επιτυχία που έκαναν τότε, αν και σαν ταινίες δεν ήταν και ό,τι καλύτερο. Τέσπα, υποθέτω ότι ο κόσμος εντυπωσιαζόταν περισσότερο και παραμυθιαζόταν καλύτερα τότε, οπότε και έτρεξε στα ταμεία. Σήμερα?

Το νέο παλικάρι που έβαλαν για να φορέσει το μυθικό γαλάζιο πυρέξ κολάν στέκει στις απαιτήσεις του ρόλου του αξιοπρεπέστατα. Είναι και αρκετά νόστιμο αγόρι (υποθέτω), προκειμένου να τρέξουν τα κοριτσάκια να τον δουν στα ταμεία. Η ιστορία όσον αφορά το background είναι ολίγον τι αχταρμάς, γιατί δεν ακολουθεί επακριβώς την ήδη παγιωμένη μυθολογία που έχει σχηματιστεί γύρω από το πρόσωπο του ήρωα, σύμφωνα με τα όσα έχουν διαδραματιστεί στη σειρά SmallVille (Ελλ. Υπότιτλος : Superman – Τα χρόνια της νιότης) παρά το ότι αυτή αποτελεί επίσημο μέρος της ιστορίας του Superman, τουλάχιστον σύμφωνα με τα λεγόμενα των παραγωγών. Η ταινία μάλλον τα αγνοεί όλα αυτά και επιστρέφει σε πιο βασικό σεναριακό επίπεδο, προφανώς για να μπορέσουν να την παρακολουθήσουν και οι πιο “άσχετοι” όσον αφορά το μύθο του Superman (π.χ. Εγώ)

Σύμφωνα με το σενάριο, ο Superman έχει τα ψυχοτραυματικά του για αδιευκρίνιστους λόγους και αποφασίζει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση για αρκετά χρόνια, σε ένα γειτονικό γαλαξία όπου κάθεται και πλέκει εργόχειρο. Όταν όμως η γη απειλείται, ένα πουλάκι του το λέει και έτσι ο πιο τρανός γαλαξιακός gay αποφασίζει να κάνει το μεγάλο comeback. Η τύχη του εργόχειρου αγνοείται.

Σαν ιδέα είναι καλύτερο από ότι το περίμενα. Η επιστροφή του Superman τον βρίσκει αντιμέτωπο με ένα κόσμο που είναι τελείως διαφορετικός από εκείνον που άφησε πίσω τόσα χρόνια πριν. Βρίσκει τον εαυτό του ίσως για πρώτη φορά σε μειονεκτική θέση γιατί πλέον τα δεδομένα έρχονται και φεύγουν με ταχύτητα μεγαλύτερη και από τη δική του υπερ – ταχύτητα. Η Lois Lane είναι παντρεμένη με παιδί και δείχνει να τον έχει ξεπεράσει, ενώ η δικιά του καψούρα παραμένει. Όταν όμως αρχίζουν (χωρίς λόγο) να πέφτουν τα αεροπλάνα, να εκτροχιάζονται τα τρένα, να πολλαπλασιάζονται ραγδαία οι γιαγιάδες με parkinson που θέλουν συνοδεία για να περάσουν το δρόμο, τότε δίνεται ξανά η ευκαιρία για το αστέρι του ήρωά μας να λάμψει. Προφανώς, μέσα στο χαμό κανείς δε σκέφτηκε ότι από τη στιγμή που όλες οι θεομηνίες αρχίζουν με την επιστροφή του, ότι υπάρχει μια καλή πιθανότητα ο “αγαπημένος” υπερ-ήρωας να είναι επίσης και υπέρ-γκαντέμης. Και μετά έρχεται ο Lex Luthor που σχεδιάζει να κατακτήσει τον κόσμο σαν... μεσίτης (εδώ ΔΕΝ κάνω πλάκα) και επακολουθεί (χωρίς λόγο) ακόμα περισσότερος χαμός.

Μεταφράζω, για όσους δεν “'επιασαν” το υπονοούμενο από όλα τα παραπάνω. Το ταινιάκι ξεκινά καλά και με αρκετό ενδιαφέρον. Όταν όμως πλακώνουν όλες οι κλισαρίες που αναπαράγονται σε βαθμό copy / paste από τις παλιότερες ταινίες του franchise, το λίγο σενάριο που υπάρχει πάει περίπατο. Η παρουσία του Kevin Spacey στο ρόλο του κακού αποσκοπούσε στο να δανείσει κύρος στην ταινία, όμως η ρηχή ερμηνεία του αποτελεί το πιό αδύνατο σημείο της. Ακολουθούμενη φυσικά από το ό,τι να'ναι σενάριο, τους ημιτελείς χαρακτήρες, τις τεράστιες σεναριακές τρύπες και κάποια απίστευτα παράλογα στιγμιότυπα.
Αν ο μόνος σκοπός πίσω από τη δημιουργία αυτής της ταινίας ήταν η έυρεση ενός νέου προσώπου που θα φορέσει αξιοπρεπώς τη στολή του Superman, τότε αυτός ο σκοπός επετεύχθη. Οστόσο, η ταινία αποτυχαίνει σε όλους τους άλλους τομείς, καθώς δεν κατορθώνει να σταθεί αξιοπρεπώς ούτε καν σαν απλή ταινία δράσης.

Whisper

Μια συμμορία από μικροαπατεώνες αποφασίζουν να απαγάγουν ένα πλουσιόπαιδο προκειμένου να βγάλουν γρήγορα, εύκολα λεφτά. Οστόσο ο μπόμπιρας δείχνει να ξέρει υπερβολικά πολλά και μάλλον είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που δείχνει...

Άγνωστο σε μένα ταινιάκι, κυριολεκτικά το πέτυχα στην τύχη, ξεχασμένο σε ένα ράφι του βιντεοκλάμπ. Καλή μου τύχη. Η μουντή φωτογραφία, οι καλές ερμηνείες, η low profile σκηνοθεσία φτιάχνουν τη σωστή θριλερική ατμόσφαιρα. Το σενάριο όσο πάει γίνεται καλύτερο και κορυφώνεται κλιμακωτά για να φτάσει στο φινάλε. Άψογη δουλειά. Είχα πολύ καιρό να δω σε ταινία του είδους τόσο καλή δουλειά όσον αφορά τους χαρακτήρες. Εδώ οι πρωταγωνιστές δεν είναι τα καλά παιδιά, αλλά βασανισμένοι άνθρωποι που έφτασαν στο έγκλημα επειδή δεν είχαν άλλη επιλογή. Όχι λόγω γκαντεμιάς, αλλά λόγω των δικών τους κακών επιλογών στη ζωή. Όλοι έχουν τη δική τους μοναδική προσωπικότητα, τις μεταξύ τους διαφορές, τα ελαττώματα, τα μυστικά τους. Μυστικά σκέτο φαρμάκι. Όλοι έχουν απολέσει προ πολλού την αθωότητά τους, όλοι έχουν βρωμιά, λέρα στην ψυχή τους. Και η μεγαλύτερη λέρα από όλους είναι ο πιτσιρικάς!

Πρωτότυπο και αληθινό, σε κάποιες στιγμές θα σας θυμίσει την αυθεντική “Προφητεία”! Μιλάμε για τέτοιο επίπεδο. Δε λέω περισσότερα για να μη σας χαλάσω την απόλαυση από τη θέαση αυτής της ταινίας. Απλά μη διανοηθείτε να το χάσετε.

http://rapidshare.com/files/54554449/Silence.part1.rar
http://rapidshare.com/files/54558878/Silence.part2.rar
http://rapidshare.com/files/54562972/Silence.part3.rar
http://rapidshare.com/files/54567702/Silence.part4.rar
http://rapidshare.com/files/54571443/Silence.part5.rar
http://rapidshare.com/files/54574858/Silence.part6.rar
http://rapidshare.com/files/54578353/Silence.part7.rar
http://rapidshare.com/files/54579104/Silence.part8.rar

The Messengers

Ιδού το τελευταίο πόνημα των αδελφών Pang. Είναι τα παλικάρια που σκηνοθέτησαν το πρωτότυπο αλλά και το remake του “The Eye” και που κάποτε υπήρξαν η ελπίδα για το μέλλον του Japanese Horror. Όλα αυτά δηλαδή προτού τους πάρει είδηση το Hollywood και αποφασίσουν να την κάνουν από τη σκηνή που τους ανέδειξε με ελαφρά πηδηματάκια. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Και πιο συγκεκριμένα, είναι πολλά και προέρχονται από τον Wes Craven, ο οποίος δείχνει (για δικό του καλό) να έχει συνειδητοποιήσει ότι η σκηνοθετική του καριέρα έχει λάβει οριστικά τέλος και πλέον δραστηριοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από την καρέκλα του παραγωγού, βγάζοντας φράγκα με το να βάζει διάφορους να ξαναγυρίζουν στα Αγγλικά ό,τι Γιαπωνέζικη ταινία κάνει εκεί έξω κάποια επιτυχία. Χωρίς πλάκα, είναι ο κύριος υπέυθυνος για σχεδόν όλα τα remake Ιαπωνικών ταινιών που κυκλοφόρησαν την τελευταία 10ετία. “Τα ρεζιλίκια τους ήταν, μου τα΄παν, και τσολιαδάκια made in Japan” που λέει και ο ποιητής. Τέσπα, προσωπικά θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτα το επιλήψιμο στο να ξέρεις να βγάζεις φράγκα. Έστω και με λαμογιές. Είναι και αυτό μια τέχνη, σύμφωνα με τον Andy Warhol. Τέχνη του μέλλοντος, θα προσθέσω εγώ.

Να πω την πάσα αλήθεια, δε γνωρίζω αν το συγκεκριμένο εργάκι προέρχεται από κάποιο αντίστοιχο Γιαπωνέζικο. Πάντως “βρωμάει” remake από χιλιόμετρα. Μια οικογένεια που αναρρώνει ψυχολογικά από μια μεγάλη δυστυχία, αποφασίζει να μετακομίσει στην εξοχή, σε ένα μεγάλο αγροτόσπιτο και να βγάλει το ψωμί της καλλιεργώντας... ηλιόσπορους (!!!) Μετά έρχονται κάτι κοράκια, κάτι Japanese CGI φαντάσματα, ένας άγνωστος βοηθός, ο καπνιστής των X-files (σοβαρά!!! Και τις μπάλες!!!) Μετά από κάποια πολύ σκοτεινά πλάνα, αρκετά ουρλιαχτά, ακόμα περισσότερα γραφικά υπολογιστή, πέφτει το ζαχαρένιο “και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα” φινάλε και απογοητεύει.

Το σενάριο είναι υπερβολικά απλό και σε κάποια σημεία “κουλό” Το όλο subplot με τον αμφιβόλων προθέσεων επιχειρηματία (που τον υποδύεται ο καπνιστής των X-files) κάπου στην πορεία... το ξέχασαν (!!!) Οι ερμηνείες είναι μέτριες και τα ίδια φαντάσματα που έχουμε δει σε τόσες ταινίες του είδους δεν τρομάζουν πια. Βάλε στο μείγμα και μια πολύ συντηρητική αντιμετώπιση των βίαιων σκηνών (κοινώς, βλέπουμε αίμα με το σταγονόμετρο) Τόσο καλά.

Αυτά... τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα. Ακόμα ένα μέτριο θριλεράκι που θα κατορθώσει να συγκινήσει μόνο τους “πρωτάρηδες” στο άθλημα. Η σκηνοθεσία είναι καλή, αλλά από μόνη της τι να σου κάνει, όταν όλα τα άλλα σε αυτή την ταινία πάσχουν ή κινούνται στην καλύτερη των περιπτώσεων σε μέτριο επίπεδο. Και, κυρίως, όταν όλα, μα ΟΛΑ όσα υπάρχουν εδώ, τα έχεις ξαναδεί στο πολύ καλύτερό τους.

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

Castlevania D20 report


Οι εργασίες προχωράνε με πολύ καλούς ρυθμούς. Ήδη τα 2(ναι, 2!!!) βιβλία του project, δηλαδή το Player's Guide & Campaign Setting και η περιπέτεια με ενσωματωμένο monster manual, υπάρχουν σε χειρόγραφη μορφή σε 2 σημειωματάρια moleskine που κουβαλώ συνέχεια πάνω μου.

Το σπαστικό για μένα μέρος, δηλαδή να τα μετατρέψω σε ηλεκτρονική μορφή, είναι και αυτό που θα πάρει τον περισσότερο χρόνο. Χρησιμοποιώ τα e-tools της Wizards of the Coast και αυτό πιστεύω ότι θα με γλιτώσει αρκετό χρόνο και από πολλά λάθη.

Μετά ακολουθεί το playtesting, όπου όσοι βοηθήσουν θα λάβουν ιδιαίτερη μνεία στα credits του βιβλίου. Οπότε υπομονή και όσοι πιστοί προσέλθετε.