Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Girl House

Για να καλύψει τις οικονομικές της ανάγκες, μια κοπέλα πιάνει δουλειά σε μια ιστοσελίδα πορνογραφικού περιεχομένου. Πρόκειται για εγχείρημα που συνδυάζει live strip& sex shows με δομή και οργάνωση σπιτιού reality show, σε μια απομονωμένη και καλά φυλασσόμενη βίλα. Φυσικά, όλα πάνε στραβά και ένας ανεπιθύμητος εισβολέας κάνει την εμφάνισή του και ξεσπά την εκδικητική μανία του στα κορίτσια. 


Εντάξει. Αν μη τι άλλο, το Girl House είναι ειλικρινές στις δηλώσεις και στις προθέσεις του. Εδώ δεν χωράει αμφιβολία. Θα δεις κοινότοπο slasher του κερατά, με μπόλικο exploitation, με άλλα λόγια, αφθονία αίματος και γυμνών κορμιών. Και, εφόσον όλα αυτά γίνονται τόσο συνειδητοποιημένα και απενοχοποιημένα, γιατί όχι στο κάτω κάτω;

Δεν έχω πολλά να πω. Το θέαμα είναι προβλέψιμο, αλλά άκρως διασκεδαστικό. Η ταινία τρέχει και δεν κολλάει πουθενά, το χιούμορ είναι όπου πρέπει και όσο πρέπει, τα κορίτσια είναι χάρμα οφθαλμών, οι ερμηνείες συμπαθείς και ο δολοφόνος, αν και συνηθισμένος, καταφέρνει να κερδίσει τον θεατή με τη φούρια και με το "ειδικό του εκτόπισμα". Προσωπικά, το καταευχαριστήθηκα, αν άλλαζα εδώ κάτι, απλώς θα ανέβαζα κάμποσα κλικ τους τόνους του horror και του suspense που ως έχουν κάπως υπολείπονται. 

Αλλά, όπως είπαμε, you have been warned, ακόμα και από το πόστερ της ταινίας. Οπότε, όσοι πιστοί, προσέλθετε χαλαροί και συνειδητοποιημένοι. Για όλους τους υπόλοιπους, δεν νομίζω να δουλέψει. Οι λίγοι όμως που θα το εκτιμήσουν ως έχει, θα περάσουν ζάχαρη. 

βαθμολογία: 7/10 για τους cool τρομολάγνους, 5/10 για όλους τους υπόλοιπους

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Nightcrawler

Ένας ρεπόρτερ καταδύεται σε όλο και βαθύτερα επίπεδα διαφθοράς και παρακμής, προκειμένου να εξασφαλίσει την πολυπόθητη αποκλειστικότητα.


Μια απαραίτητη διευκρίνηση: nightcrawlers είναι η αργκό για τους (ενίοτε ανεξάρτητους) δημοσιογράφους που σπεύδουν πρώτοι στον τόπο ενός ατυχήματος, καταστροφής κλπ, καμιά φορά πριν και από το ασθενοφόρο ή την αστυνομία, και στη συνέχεια πουλάνε το υλικό που τράβηξαν στο κανάλι που θα δώσει τα περισσότερα λεφτά προκειμένου να βγάλει πρώτο αποκλειστικά πλάνα. 

Και με αυτή τη βάση ξεκινάει μια ταινία πολύ άρτια, που είναι όμως και πολυπαιγμένη, άρα και μοιραία προβλέψιμη. Αν και όλα εδώ (ερμηνείες, διάλογοι, κλπ) είναι στην πένα, τελικά η ταινία δεν ξεπερνά αυτό τον σκόπελο, ότι δηλαδή, ξέρεις ακριβώς τι θα δεις, από πολύ πριν το δεις (τουλάχιστον αν έχεις γράψει κάμποσα κινηματογραφικά χιλιόμετρα). Αποκάλυψη στην ερμηνεία του (και σχεδόν αγνώριστος) ο Jake Gyllenhaal, που εξελίσσεται σε έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του. 

Το κοινωνικό σχόλιο της ταινίας είναι ξεκάθαρο και κοφτερό, και όσοι αρέσκονται σε τέτοιο κινηματογράφο, σίγουρα θα κατευχαριστηθούν το Nightcrawler. Είναι, ομολογουμένως, η καλύτερη απόδοση ενός θέματος, που όμως έχει παίξει πολύ και (εμένα τουλάχιστον) με έχει κουράσει. 

Βαθμολογία: 8/10

Horns

Ένας νεαρός άντρας νομίζει ότι έπιασε πάτο, καθώς η γυναίκα της ζωής του βρέθηκε δολοφονημένη και όλοι τον θεωρούν σαν κύριο ύποπτο του φόνου... μέχρι που ξυπνάει με ένα ζευγάρι κέρατα φυτεμένα στο μέτωπό του και με μερικές πολύ, πολύ παράξενες ικανότητες...


Περίμενα με ανυπομονησία και μεγάλη περιέργεια αυτή την ταινία. Κατ' αρχήν, πρόκειται για μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Joe Hill, που για όσους δεν ξέρουν, είναι ο γιος του Stephen King. Κατά δεύτερον, έχω σε εκτίμηση τον Daniel Radcliffe, για τις δουλειές του στην μετά-Harry Potter εποχή του. Δυστυχώς, αν και το Horns είναι ένα πρότζεκτ με μεγάλη δυναμική δεν καταφέρνει τελικά να ανταπεξέλθει στα υψηλά στάνταρντς που το ίδιο θέτει, λόγω της εν τέλει φτωχής εκτέλεσης των καλών ιδεών του. 

Λοιπόν, η ταινία ξεκινά απολαυστικά. Κατ' ευθείαν στο ψητό και στην πορεία οι -πραγματικά- αλλόκοτες καταστάσεις διανθίζονται με παροξυσμούς χιούμορ που στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι αρκετά επιτυχημένο. Δυστυχώς όμως, δεν προχωράει πέρα από αυτή την καλή αρχή και έτσι σύντομα χάνει σε momentum και μέχρι το (απίστευτα κακό) τέλος κυριολεκτικά "σέρνεται". Οι καλές ιδέες του δεν εκμεταλλεύονται στο έπακρο, η αστυνομική πλοκή είναι ισχνή, ο "κακός" φαίνεται... από χιλιόμετρα. 

Εν τέλει, το μεγάλο μειονέκτημα του Horns (τόσο σαν ταινία, όσο και σαν βιβλίο) είναι ότι δεν ξέρει τι... ακριβώς είναι.

Τρόμου; Με τίποτα. Δεν υφίσταται τρόμος εδώ, αν και μοτίβα του υπάρχουν, όπως και μια splatter σκηνή, που φαντάζει υπερβολικά αταίριαστη. Σάτιρα; Ίσως, αλλά δεν τολμάει να το προχωρήσει όσο μπορούσε και τελικά καταλήγει στην ευκολία χιλιοειπωμένων αστείων περιστατικών (ειδικά το σκηνικό με τους ομοφυλόφιλους αστυνομικούς, θυμίζει περισσότερο... Σεφερλή). Αστυνομικό; Όχι, δεδομένου ότι α) υπάρχει υπερφυσικό στοιχείο και β) η πλοκή είναι αρκετά ισχνή και ο υπαίτιος προβλέψιμος.

Εν τέλει, μένουν οι καλές ερμηνείες, οι διάλογοι και μερικές επιτυχημένες κωμικές σκηνές. Και η αίσθηση ότι είδες κάτι που θα μπορούσε να είναι πολύ, πολύ καλύτερο.

Βαθμολογία: 6/10

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Banshee chapter (2013)

Μια δημοσιογράφος αναζητά τα ίχνη του συνάδελφου και φίλου της που εξαφανίστηκε από μυστηριώδεις συνθήκες. Η αναζήτηση θα την φέρει αντιμέτωπη με μυστηριώδη ραδιοφωνικά μηνύματα, απόρρητα πειράματα της κυβέρνησης με ψυχοτρόπα φάρμακα αλλά και με κάτι άγνωστο και πολύ πιο απειλητικό...


Λοιπόν, άλλη μια ταινία επηρεασμένη από την πνευματική κληρονομιά του μεγάλου συγγραφέα Χ.Φ.Λάβκραφτ (εννοώ φυσικά την μυθολογία Κθούλου) και επίσης μια πολύ δυνατή, ίσως από τις καλύτερες μεταφορές των ιδεών του στην οθόνη! Η ταινία είναι ουσιαστικά μια μοντέρνα προσέγγιση στο κλασικό διήγημά του From Beyond (που επίσης είχε γίνει μια διασκεδαστικότατη b-movie από τον "βασιλιά των Λαβκραφτικών μεταφορών, Stuart Gordon"). Παρόλα αυτά, μπλέκει και άλλα, πιο σκοτεινά και μοντέρνα στοιχεία και το αποτέλεσμα είναι πολύ δυνατό...

...αλλά δεν στερείται ελαττωμάτων. Αν και όλα εδώ βρίσκονται σε πολύ καλό επίπεδο (ερμηνείες, διάλογοι), η σκηνοθεσία σε αφήνει να ζητάς περισσότερα, με πολλά αδέξια πλάνα και γωνίες λήψης. Η μισή ταινία είναι γυρισμένη με το πλέον πολυχρησιμοποιημένο στυλ του found footage τύπου Blair Witch Project, όμως ευτυχώς όπου υπάρχουν τέτοιες πινελιές εξυπηρετούν την ατμόσφαιρα και το suspense και δεν ενοχλούν τόσο όσο στα περισσότερα μοντέρνα θρίλερ που ακολουθούν αυτή τη μανιέρα.

Αλλά η αχίλλειος πτέρνα της ταινίας είναι το σενάριο, που (αν και είναι εξαιρετικό) εξηγεί και δείχνει πολύ λίγα, με αποτέλεσμα τα τρία ευρήματα της ταινίας (οι ραδιοφωνικές εκπομπές, το ναρκωτικό και... κάτι άλλο τέλος πάντων) να φαντάζουν ασύνδετα. Θέλω να πω, ξέρεις, αισθάνεσαι ότι αυτά που βλέπεις είναι κάπως μπλεγμένα μεταξύ τους, αλλά αυτό δεν γίνεται πουθενά σαφές. Προσωπικά, συνέδεσα τα διάφορα στοιχεία μπαίνοντας μετά σε forums όπου συζητούσαν για την ταινία και έτσι έβγαλα άκρη. 

Όπως και να έχει, όποιος ξεπεράσει αυτό τον σκόπελο, θα απολαύσει μια από τις πιο πιστές μεταφορές του οράματος του Λάβκραφτ που γυρίστηκαν ποτέ. Οι υπόλοιποι θεατές, φοβάμαι ότι θα μπερδευτούν και έτσι δεν θα μπορέσουν να εκτιμήσουν τις αναμφισβήτητες αρετές αυτής της ταινίας. 

Βαθμολογία: για τους "μυημένους" 8/10, για όλους τους υπόλοιπους 6/10