Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Περί ρεαλισμού

Μου το έστειλε η Μαρία, την οποία και ευχαριστώ πολύ!

Ήμουν στο γυμναστήριο και έκανα τη γυμναστική μου, όπως κάθε Δευτέρα και Τετάρτη...


...όταν μπήκε στο γυμναστήριο αυτή η κουκλάρα...


Ρωτάω αμέσως τον προπονητή μου ποιο μηχάνημα να χρησιμοποιήσω για να την εντυπωσιάσω...

...και μου λέει...
















...το ΑΤΜ!!!

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ατάκες που άφησαν εποχή

Παλιό, αλλά καλό. Το είδα κάπου ξέμπαρκο και είπα να σας το θυμίσω και εσάς...

1.Βίκυ Κουλιανού:"8 στους 10 Έλληνες πιστεύουν ότι τα μοντέλα είναι χαζά.Τους υπόλοιπους 3 όμως που πιστεύουν πως είμαστε έξυπνες δεν τους ακούνε..."

2.Μανώλης Μαυρομμάτης: 

''Ο Ronaldo ξεχύνεται σαν εμετός στην επίθεση...''

3.Νίκος Χατζηνικολάου: 

''Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συμβαίνει για δεύτερη φορά...''




4.Ελένη Δήμου: 

''Η ηχογράφηση έγινε στο σπήλαιο των Πετραλώνων όπου βρέθηκε ο πρώτος εν ζωή σκελετός..."

5.Αννα Βίσση:

''Ο Αντώνης Σαμαράς με βοήθησε να ξεπεράσω το χωρισμό μου με τον Νταλάρα.Πως ήταν οι μέρες μου με τον Νταλάρα; Αν σας πω ότι δε θυμάμαι θα με πιστέψετε;''

6.Ράνια Λυκούδη:

''Θα το θεωρούσα αγένεια αν ένας άντρας από το πρώτο ραντεβού μου ζητούσε να κάνουμε πρωκτικό sex...''

7.Τόλης Βοσκόπουλος 

(Σε συνεντευξη στον Ν.Χατζηνικολάου):''Όταν τους ζήτησα την ανάγκη τους δεν μου την έδωσε κανείς...''




8.Η Άντζελα (τι θα πει "ποια Άντζελα;") ήθελε κάποια στιγμή να τραγουδήσει ένα τραγούδι εκτός προγράμματος και λέει στο κοινό:

''Παρακαλώ να χαμηλώσουν τα φώτα γιατί τώρα θα πω ένα τραγούδι off the record...''

9.Βέρα Λάμπρου (Το νινί σέρνει καράβι):

Σε ερώτηση αν θα αφιέρωνε κάποιο απ' τα τραγούδια της στην ''άσπονδη'' φίλη της Στέλλα Μπεζαντάκου:''Δε νομίζω ότι θα έριχνα το επίπεδό μου για να της αφιερώσω κάποιο τραγούδι μου.Εμένα έχουν αξία και ήθος τα κομμάτια μου...''

10.Σχολιαστής στίβου της ΕΡΤ κατά την διάρκεια αγώνα ανωμάλου δρόμου γυναικών:

''Και οι ανώμαλες μπαίνουν στα τελευταία 1000 μέτρα...''

Femme Fatale

Ξαναθυμίζω την Κυριακή, στον πολυχώρο Αίτιον για την παρουσίαση της "Εφαρμοσμένης Μυθομηχανικής", μιας συλλογής - κόσμημα της Ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού. Σε αυτήν, υπάρχει και το διήγημά μου, Femme Fatale, από το οποίο θα σας κεράσω ένα απόσπασμα σήμερα. Σε αυτή την ιστορία, Της ομορφιάς έπεται το τρομερό, σε μια ιστορία αγάπης διαφορετικής από τις άλλες. Ή μήπως όχι και τόσο διαφορετικής;


...Νύχτα
   Βρέχει πάλι. Οι στάλες είναι βρώμικες, απωθητικές. Λεκιάζουν τα ρούχα και λιγδώνουν τα μαλλιά. Η παγωνιά τους διαπερνά το σώμα, υποθάλπει και θεριεύει το χειμώνα στην ψυχή. Και τρέχεις να κλειστείς στο σπίτι. Ό,τι θα έκανες δηλαδή έτσι κι αλλιώς, αλλά τώρα με μια επιπλέον αίσθηση επείγοντος και επιφανειακής ευγνωμοσύνης. Κουρνιάζεις στο σκοτεινό διαμέρισμα και ευχαριστείς την απομόνωση, το χτισμένο κλουβί σου, γιατί είναι τόσο προτιμότερο από το να είσαι έξω. Ώρες σαν και αυτές, οτιδήποτε είναι προτιμότερο από το να είσαι έξω στη βροχή. Την κοιτάς να παραμορφώνει τις λάμψεις από τα παράθυρα και παράξενες σκέψεις τρέχουν και παρέρχονται, σαν τα λιγοστά καπνισμένα και μουτζουρωμένα πουλιά που έδιωξε η θεομηνία. Η πόλη το βράδυ είναι διαφορετική. Κτήρια ψηλά, αμφιθεατρικά τοποθετημένα. Όσο προχωράνε προς τα μέσα, οι οροφές χαμηλώνουν. Και περικυκλώνουν μια θεόρατη κατασκευή, την ψηλότερη από όλες. Ατέλειωτοι γκρίζοι όροφοι σκαρφαλώνουν και μετουσιώνονται σε έναν απρόσωπο σύγχρονο πύργο της Βαβέλ. Το μέγεθος, η εγγύτητα αλλά και η απομόνωσή του, ένα ξένο σώμα φυτεμένο στα σπάργανα της πόλης, προκαλούν ίλιγγο. Κινούν άγνωστα νήματα μέσα σου και ενεργοποιούν ανεξήγητους μηχανισμούς. Οι σκέψεις σου, ένα κτήνος που κολυμπάει στη θάλασσα του ασυνείδητου, που ριγεί και συστρέφεται σε άγνωστα βάθη. Οι κινήσεις των υπόγειων ρευμάτων προκαλούν στην επιφάνεια αναταράξεις που μπορείς να αντιληφθείς. Παίρνουν μορφή ανησυχίας που δε μπορείς να ερμηνεύσεις. Αλλά νιώθεις άβολα. Αστράφτει. Ο κεραυνός πέφτει στον πύργο, στην ψηλότερή του κορυφή. Η φιγούρα του, ένας μαύρος όγκος τιτάνιος στο στιγμιαία φωτισμένο τοπίο. Και μετά κρύβεται ξανά στο σκοτάδι και στα ατέλειωτα μικροσκοπικά κίτρινα φώτα.



   Η ανάσα θολώνει το τζάμι. Και μέσα στην θολούρα βλέπω μια άλλη πόλη, τρομερή και άχρονη. Τείχη κυκλώπεια περιστοιχίζουν κυκλοτερώς την καρδιά της. Και από εκεί, από τα μεγαλύτερα ύψη, διαχέεται μια αφόρητη εντύπωση συνεχόμενης επίβλεψης αλλά και επιβολής. Τα κτήρια είναι άδεια, οι τρύπες που οδηγούν στο εσωτερικό τους δε φιλοξενούν ζωή. Είμαστε πολλοί εκεί, αλλά και δεν είμαστε. Είμαστε ο απόηχος από σκιές που άφησαν πίσω τους οι κάτοικοι που υπήρξαν κάποτε. Ξεμείναμε, και σε κάθε παγωμένη στιγμή ξεθωριάζουμε και περιμένουμε, θεατές σε μια ουτοπία που δε μπορούμε να κατανοήσουμε, αλλά τη φοβόμαστε. Γιατί η πόλη αυτή, η τόσο ίδια και τόσο διαφορετική από τον μοντέρνο επίγονό της, δεν είναι τελείως άδεια. Μια μοναχική παρουσία βασιλεύει κρυμμένη στο νεκρό τοπίο, ανθίζει, ξεδιπλώνεται και προβάλλει από αθέατα βάθη, σκαρφαλώνει στην ψηλότερη κορυφή και από εκεί πηδάει στο κενό, αιωρείται και πλανιέται στην επικράτειά της. Την εξερευνεί, την εποπτεύει, την εξουσιάζει.
   Κάτι παράξενο βρίσκεται εκεί έξω...

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Διάψευσέ το

Μια εξαιρετική εκδήλωση που οργάνωσε η φίλη μου, Βέρα Καρτάλου, που ελπίζω να με συγχωρέσει που δεν μπόρεσα τελικά να την τιμήσω με την παρουσία μου, όμως οι συνθήκες ήταν τέτοιες που δεν μπόρεσα να κάνω αλλιώς. Παρόλα αυτά, χαίρομαι που έβαλα το λιθαράκι μου και εγώ, ποζάροντας σαν τον "κακό" γιατρό του νουάρ κόμικ που ετοιμάζει και κοσμώντας με την αφεντομουτσουνάρα μου τον εκθεσιακό χώρο! 








Αναβάθμιση μαγικών αντικειμένων

Είναι τόσο απλό, που βασικά απορώ πώς (απ' όσο ξέρω) δεν το σκέφτηκε κανείς πριν από μένα. Γενικά, ανεξαρτήτων συστήματος, είμαι υπέρ των λίγων και καλών μαγικών αντικειμένων, όπως και οι περισσότεροι game masters. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές, ειδικά στις δημοσιευμένες περιπέτειες, υπάρχει μια σωρεία αντικειμένων που συχνά είναι άχρηστα στους παίκτες, με αποτέλεσμα να χάνεται επιπλέον πολύτιμος χρόνος από το session, προκειμένου οι παίκτες να πουλήσουν την άχρηστη σαβούρα που συσσωρεύεται και να αγοράσουν αντικείμενα που πραγματικά χρειάζονται. Ειδικά όποιος έχει παίξει μέσα με υψηλά επίπεδα σε τρίτη / 3,5 έκδοση του Dungeons & Dragons, ξέρει, μπορεί να χαθεί και ολόκληρο το session για τα "ψώνια" των παικτών!

Η λύση; Απλούστατη. Γενικά, τείνω να δίνω ένα καλό μαγικό όπλο σε κάθε παίκτη, συν 2-3 χρήσιμα μαγικά αντικείμενα που να εξυπηρετούν άλλες λειτουργίες (θεραπεία, evasion κλπ). Από το να δώσω επιπλέον σαβούρα, προτιμώ απλά να αναβαθμίσω τα υπάρχοντα αντικείμενα. Έτσι και ο παίκτης δένεται περισσότερο με τα αντικείμενά του και μαθαίνει να τα χρησιμοποιεί καλά, και δεν ξεχειλώνει το παιχνίδι όσον αφορά την υπερπροσφορά μαγικών αντικειμένων (ειδικά αν σου αρέσει να παίζεις σε low magic campaigns). Πώς γίνεται αυτό; Με αυτές τις καρτούλες. Εκτυπώνεις και δίνεις στους παίκτες σου, όποτε είναι να τους δώσεις άλλο ένα (δυνητικά άχρηστο) αντικείμενο και γενικά, όταν οι περιστάσεις επιβάλλουν (λόγω level up) καλύτερα όπλα κλπ από αυτά που ήδη έχουν. 

πχ, ξέρω ότι οι παίκτες μου έχουν όπλα +2. Φτάνουμε σε ένα σημείο που πλέον χρειάζεται κάτι καλύτερο (αν χρησιμοποιείς έτοιμες περιπέτειες, έχουν ήδη θησαυρούς εκεί που πρέπει και όσο πρέπει). Εκεί, λοιπόν, που η περιπέτεια δίνει για θησαυρό ένα όπλο +3 (ή όταν πλέον αυτό είναι κάτι που χρειάζεται), αντί να δώσεις ένα ακόμα όπλο, δίνεις αυτό και είσαι άρχοντας (το αντικείμενο είναι γραμμένο στην ορολογία τέταρτης έκδοσης του Dungeons & Dragons, αλλά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις χωρίς ή με ελάχιστες τροποποιήσεις σε οποιοδήποτε σύστημα κανόνων, σε οποιοδήποτε παιχνίδι ρόλων): 



Scroll of Ascension
(consumable item)

   Magic scroll containing a ritual for the permanent ascension of a magic item by +1. (eg, turning a lifedrinker sword +2 to lifedrinker sword +3 etc) Ascension of a magic item for more than 1 requires more complex rituals.

   The cost of the ritual is already included during the creation process of this scroll and does not need to be paid again. A 1 hour ritual is required to activate the magic of the scroll by a caster with the ritual caster feat. No skill check is required.

Πιο κολπατζίδικη είναι η περίπτωση αντικειμένων που δεν είναι απλά με ένα +Χ αριθμό, πχ τα wondrous items. Όμως, σε καλύπτω και εκεί! Ως γνωστόν, πολλά από τα wondrous items είναι βασικά το ίδιο αντικείμενο, με μια βερζιόν σε χαμηλά επίπεδα (πχ, για τέταρτη έκδοση, τα Rogue's Gloves) και μια ή περισσότερες βερζιόν για μεγαλύτερα επίπεδα (πχ, για τέταρτη έκδοση, τα Guildmaster's Gloves). Κοτσάρεις, λοιπόν, στο παλιό σου αντικείμενο αυτή τη μαγική βαφή και voila! Το αναβάθμισες. Εναλλακτικά, μπορείτε να αναβαθμίσετε ένα αντικείμενο με αυτή τη μπογιά ανεβάζοντας τις αριθμητικές του μεταβλητές ή προσθέτοντάς του στοιχεία από ένα άλλο μαγικό αντικείμενο, με τη λογική 2 σε 1. Επιπλέον, όταν αυτό το σπαθί +1 πρέπει να ανέβει περισσότερο, ακόμα και εκεί σε καλύπτει η μαγική βαφή, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την αναβάθμισή του, τουλάχιστον σε +3, μπορεί και παραπάνω (όπως κρίνει ο game master). Περιττό να πω ότι η βαφή πρέπει να είναι ένα πολύ πιο σπάνιο και πολύτιμο αντικείμενο σαν θησαυρός, σε σχέση με τον πάπυρο που αναλύσαμε παραπάνω. 



Paint of Transmogrification
(consumable item)

   Magic pigment used to permanently ascend a magic item by at least +2 and/or adding further features to the item. (eg, turning a pair of Rogue’s Gloves to a pair of Guildmaster’s Gloves)
   The cost of the ritual is already included during the creation process of this paint and does not need to be paid again. A 1 hour ritual is required to activate the magic of the paint by a caster with the ritual caster feat. No skill check is required.

Οι πιο παρατηρητικοί θα πρόσεξαν και στα δυο αντικείμενα μια παράλειψη, η οποία είναι απόλυτα εσκεμμένη. Δεν υπάρχει κόστος. Αυτό επειδή δίνονται καθαρά για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς του παιχνιδιού και κατά την κρίση του game master. Συνεπώς, τα αντικείμενα ΔΕΝ πωλούνται και ΔΕΝ είναι διαθέσιμα προς αγορά, παρά μόνο σαν μέρος θησαυρού. Μια παρόμοια ιδέα υπάρχει στο παιχνίδι Demon's Souls, όπου με ειδικά σπάνια πετρώματα ο παίκτης αναβαθμίζει τα μαγικά του αντικείμενα. 

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Τα e-mail της οργής

Μαθαίνω ότι σε mail έστειλε η κυβέρνηση τις κόκκινες γραμμές της στην Τρόικα και συγκλονίζομαι. Νομίζω κάθε γνήσιος Έλλην πρέπει να νιώσει αυτές τις στιγμές κάτι να χαρχαλεύει στο... dna του. Όποιος δεν νιώσει το χαρχάλεμα... λυπούμεθα. Κάποια σάπια κουφάλα υπάρχει στο γενεαλογικό σας δέντρο! Και, ως γνωστόν, πας μη Έλλην, βάρβαρος. Αυτά από μένα. Κλείνω για να συνεχίσω με την ησυχία μου να παραμένω εμβρόντητος από το Μεγάλο, το Ωραίο και το Αληθινό!

ΥΓ 1: Οι κόκκινες γραμμές, με τι μάρκα κραγιόν έγιναν; Απαιτούμε να γνωστοποιηθεί με κυβερνητικό ανακοινωθέν άμεσα!



ΥΓ2: Εννοείται ότι ο προχτεσινός σεισμός έγινε από το πατριωτικό χτύπημα της πατριωτικής γροθιάς του πρωθυπουργού στο τραπέζι, ε; Να τα λέμε και αυτά...

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Just for Laughs!











Οι διαφημίσεις του JUMBO

Έλα, παραδέξου το. Κλίκαρες εδώ για να χορτάσει η ψυχούλα σου θάψιμο. Επειδή, όσο κράξιμο και αν ρίξει κανείς στις διαφημίσεις του JUMBO είναι λίγο, σωστός;

Ε, λοιπόν, ας μιλήσω και εγώ για ένα θέμα για το οποίο μου έχουν πρήξει τα γκογκόφια. Είναι πολύ εύκολο να κράξεις τις διαφημίσεις του JUMBO. Νομίζω ότι αποτελούν τον αγαπημένο σάκο του μποξ της κοινωνίας μας. Σχεδόν τόσο εύκολο, όσο να κράξεις τους πολιτικούς μας. Βέβαια, οποιοδήποτε σοβαρός άνθρωπος με στοιχειώδεις γνώσεις σε πολιτικές επιστήμες δεν πρόκειται καν να λάβει μέρος σε τέτοια συζήτηση, γιατί αξίωμα της πολιτικής είναι ότι ο κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του ταιριάζουν, επειδή στο κάτω κάτω από τα σπλάχνα του βγαίνουν. Αλλά 'νταξ, αυτά είναι λεπτομέρειες. Έλληνες είμαστε, άρα δικαιούμαστε να τα ξέρουμε όλα και να έχουμε άποψη για τα πάντα. Η οποία, αυτή και μόνο αυτή, είναι η σωστή. Σωστά;

πχ, τις προάλλες, έγκριτος free press δημοσιογράφος (ξέρεις τώρα, από αυτούς που κράζουν ανώνυμα σε Luben & Athens Voice) ξερνούσε χολή για την τελευταία διαφήμιση του JUMBO, επειδή, λέει, δεν είναι... οικολογική. (λόγω προώθησης της JUMBOσακούλας έναντι πιο "πράσινων" πρακτικών) Και αναρωτιέμαι εγώ, ο επιστήμονας...

Πόση μαλακία μας δέρνει, ωρέ;

Αφενός, πόσο εξωγήινος είσαι για να περιμένεις από μια διαφήμιση ΠΑΙΧΝΙΔΑΔΙΚΟΥ οικολογικά μηνύματα. Δεύτερον, μήπως με τον ίδιο τρόπο που ξορκίζουμε τις (πραγματικές ή επίπλαστες, αυτό είναι άλλο θέμα) ενοχές μας στα λαμόγια τους πολιτικούς και ζητάμε απεγνωσμένα να στηθούν κρεμάλες στην πλατεία Συντάγματος, έτσι ξορκίζουμε τη φτήνεια, την κιτσερέλα και την... αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι; Επειδή, είμαστε πάνω από όλα, σοβαροί άνθρωποι; Επειδή, την έχει βαριά ο τσολιάς;

To get things straight: όποιος κρύβεται πίσω από τις διαφημίσεις του JUMBO είναι απλά πανέξυπνος και ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Για αυτό και ο όμιλος επιμένει τόσα χρόνια στην ίδια γραμμή μάρκετινγκ. Γιατί, οι διαφημίσεις αυτές αντιπροσωπεύουν απόλυτα το τρίπτυχο της φιλοσοφίας των JUMBO. Φτήνια, κιτσερέλα, χαβαλές. Εξηγώ. 

Οι διαφημίσεις αυτές ΔΕΝ απευθύνονται σε μικρά παιδιά. Απευθύνονται στους γονείς και όχι μόνο. Και μάλιστα, στη σχετικά νέα γενιά. Για αυτό και βρίθουν αναφορών από τη δεκαετία του '80 και του '70. Είδατε ποτέ το JUMBO να διαφημίζει τα παιχνίδια του; Ουδέποτε. Και αυτό επειδή δεν έχει κανένα νόημα. Ο πιτσιρικάς δε μπορεί να μπει στο αμάξι και να οδηγήσει μέχρι του διαόλου τη μάνα για να χουφτώσει JUMBOσακούλες. Ο ενήλικας είναι που θα πάει το πιτσιρίκι στα JUMBO. Και θα το κάνει, όχι για να πάρει παιχνίδια. Αυτό είναι η πρόφαση. Παιχνίδια μπορεί να αγοράσει κανείς για το παιδί του από όπου θέλει. Αλλά στα JUMBO θα πάει για να δει λίγο χρώμα το ματάκι του, να αλλάξει τον αέρα του, να κάνει μια άκρως χαλαρωτική αμαρτωλή βουτιά στην ξέφρενη χαρά της κιτσερέλας και θα πάρει και ένα φτηνόπραμα που δεν το χρειάζεται για το σπίτι. Για λίγη στιγμιαία, εφήμερη χαρά, πασπαλισμένη με αστερόσκονη. Ή έστω, με κινέζικο γκλίτερ. Και αυτό τη δουλειά του την κάνει. Κοινώς, εκ παραδρομής, θα γίνει λίγο παιδί. 

Τώρα, αν (ένεκα και κρίσης και της πληγωμένης μας υπερηφάνειας;) η φτήνεια η κιτσερέλα και ο χαβαλές είναι αφόρητα στον Έλληνα, ξύδι. Δεν ξέρω αν οι έγκριτοι ανώνυμοι δημοσιογράφοι και μπλόγκερς έγιναν ξαφνικά τόσο μοσχαναθρεμμένοι και κολονακιώτες και αν τρώνε τη σούπα τους με πέντε διαφορετικά κουτάλια. Εγώ είμαι χωριάταρος και την τρώω από το πιάτο άμα γουστάρω. Και ενίοτε, ρίχνω και κομματάκια ψωμί μέσα. Παπάρα



Μποττομλάιν: Γουστάρω τρελά τις διαφημίσεις του JUMBO, επειδή κάνουν αυτό ακριβώς που πρέπει να κάνουν. Ακόμα και αυτήν που η Κατερίνα Στανίση υποδύεται το ηλιοκαμένο άλιεν με κόκκινο φόρεμα. Αμέ! Και, στο κάτω κάτω, όταν με τις πράξεις σου ενοχλείς τους απανταχού κομπλεξικούς, δε μπορεί, κάτι σωστό κάνεις!

ΥΓ. Parenting Tip: Την επόμενη φορά που στην τηλεόραση θα παίξει η καινούρια διαφήμιση των JUMBO (δηλαδή σε ξερωγώ πέντε λεπτά από τώρα) πιάσε το πιτσιρίκι σου και χόρεψέ το ένα τρελό βαλς στους ρυθμούς του "...Τα JUMBO δεν ξεχνωωωωώ!" Θα σε κάνει Θεό. Εγγυημένα. 

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική

Το φόρουμ της λογοτεχνίας του Φανταστικού έκλεισε τα πρώτα δέκα χρόνια του και γιορτάζει το γεγονός με την έκδοση αυτής της υπέροχης ανθολογίας. Από την εκτενέστατη βιβλιοθήκη του έγινε επιλογή 22 ιστοριών και είμαι πολύ ευτυχής που και η δικιά μου συμπεριλαμβάνεται σε αυτές. Για ευνόητους λόγους δεν θέλω να σχολιάσω βιβλίο που περιέχει και δικιά μου δουλειά, δεν μπορώ όμως να μην εκφράσω πόσο χαρούμενος είμαι που επιτέλους η λογοτεχνία του Φανταστικού στην Ελλάδα αντιπροσωπεύεται από μια τόσο επιμελημένη δουλειά και πόσο περήφανος νιώθω που συνείσφερα και εγώ ένα λιθαράκι στη δημιουργία της. Το βιβλίο μπορείτε να το παραγγείλετε από ΕΔΩ. Και, φυσικά, μην ξεχνάτε να επισκέπτεστε το sff.gr, να συζητήσουμε για διάφορα θέματα και να χαθείτε στις χιλιάδες ιστορίες  της βιβλιοθήκης του. 




Έχεις μόνο μία ευκαιρία - Βάσω Χρήστου

Το τραγούδι απ’ το σακούλι - Ευθυμία Δεσποτάκη
Φαρμάκι - Ελευθέριος Κεραμίδας
Οι ρίζες της ζωής - Κώστας Χαρίτος
Νυχτερινός επισκέπτης - Κιάρα Καλουντζή
Η τελειότητα στο σκοτάδι - Μιχάλης Γεωργοστάθης
Συστραμμένο χέρι - Αντώνης-Δημήτρης Μίλησης
Ένα τραγούδι για τον Γιόρας - Ηφαιστίων Χριστόπουλος
Μόνο δύο ζαΐρ - Τέτη Θεοδώρου
Δέκατο τρίτο φεγγάρι - Γιώργος Μαστοράκης
Τα μπισκότα της Μάρας - Άννα Μακρή
Χιροσίμα μπαχαλάκι - Ντίνος Χατζηγιώργης
Μάλλον Ουαλοί - Σταύρος Ντίλιος
Τα παιδιά κάτω στον κάμπο - Κωνσταντίνος Μίσσιος
Ονειροψυχές - Χριστίνα Μαλαπέτσα
LongHog- Κωνσταντίνος Κέλλης
Ανωριμότητα- Ποθητός Μπάικας
Laguna Seca - Μιχάλης Μανωλιός
Femme Fatale - Γιώργος Λαγκώνας
Συναίνεση- Αντώνης Πάσχος
Σαράντα τρία λεπτά πριν - Γιάννης Παπαδόπουλος
Χρώμα γλυκό και πολύτιμο - Σταμάτης Σταματόπουλος



Μυθομηχανική:η επιστήμη που δίνει στο μύθο κίνηση και ζωή. Που τον παίρνει από το μακρινό και άπιαστο κόσμο των ονείρων και τον φέρνει δίπλα μας.


Σ’ αυτό τον τόμο θα βρείτε είκοσι δύο εφαρμογές αυτής της επιστήμης, που τόσο απαραίτητη είναι στην καθημερινή ζωή. Είκοσι δύο ιστορίες του φανταστικού, από μια ομάδα συγγραφέων που μοιράζονται την αγάπη για τη φαντασία, την επιστημονική φαντασία και τον τρόμο, για τους κόσμους του ονείρου και του εφιάλτη, του μέλλοντος ή ενός διαφορετικού παρόντος.


Αν αναρωτιέστε τι κρύβει ένα συστραμμένο χέρι, τι μπορεί κανείς ν’ αγοράσει με μόνο δύο Ζαΐρ, ποιος λέει το τραγούδι απ’ το σακούλι, τι συνέβη σαράντα τρία λεπτά πριν ή γιατί έχεις μόνο μια ευκαιρία, ανοίξτε το εξώφυλλο και ταξιδέψτε.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Blue Valentine

Οι σχέσεις ενός ζευγαριού από τη μαγεία των πρώτων ημερών της γνωριμίας σε αντιδιαστολή με τη φθορά που συσσωρεύθηκε με τα χρόνια. 



Όταν είχε βγει, είχε γίνει ο χαμός. Φυσικά, όποιος πλέει άκριτα προς την κατεύθυνση που φυσάει το hype, μάλλον πρέπει να αλλάξει μπούσουλα. Για αυτό είχα αποφύγει να τη δω τότε. Τυχαία έπεσε στην προσοχή μου τώρα. Είναι μια από τις ταινίες που έχτισαν την καριέρα του Ryan Gosling, και, ερμηνευτικά τουλάχιστον, καταλαβαίνω το γιατί - εδώ είναι απλά εξαιρετικός. Τώρα, όσον αφορά την ταινία, αυτό είναι μια άλλη ιστορία...

Χαίρομαι που απέφυγαν τις μελούρες και τα κλισέ. Μιλάμε, τα απέφυγαν τελείως. Ωστόσο, προσπαθώντας να χτίσουν μια ζοφερή εικόνα, χωρίς πραγματικό... λόγο! Και, εντάξει, καταλαβαίνω ότι τα χρόνια μπορούν να σε κάνουν να μη θες να δεις καν μπροστά σου τον άλλον, χωρίς να ξέρεις το γιατί. Όταν όμως βλέπω σινεμά, θέλω να δω και ένα ΓΙΑΤΙ, επειδή... αυτό είναι η τέχνη! Αν θέλω να δω ότι η ζωή είναι ένα χάος και ότι κάποια πράγματα απλά συμβαίνουν χωρίς λόγο, δε χρειάζεται να μπω στον κόπο να δω ταινία για αυτό. Απλά κοιτώ γύρω μου. Το σινεμά (και ίσως η τέχνη γενικότερα) ΑΠΑΙΤΕΙ ένα μύθο πίσω από τα γεγονότα. Και το Blue Valentine δεν έχει αυτό ακριβώς. Έναν μύθο που θα "δέσει" και θα δώσει νόημα και υπόσταση στις εξαιρετικές ερμηνείες και διαλόγους.

Βαθμολογία : 6/10

Blue Ruin

O Dwight είναι ένας άστεγος. Ζει σε ένα απαρχαιωμένο αυτοκίνητο. Μπουκάρει σε σπίτια για να κάνει ένα μπάνιο. Τρώει από τα σκουπίδια. Και μαθαίνει ότι ο άνθρωπος που σκότωσε τους γονείς του μόλις βγήκε από τη φυλακή. Ο Dwight έχει ορκιστεί εκδίκηση, έχει όμως ένα πρόβλημα... δεν είναι δολοφόνος και δεν έχει καμία από τις "αρετές" που προϋποθέτει το σπορ! Η αδεξιότητα του θα του προκαλέσουν πολύ μεγαλύτερους μπελάδες από ότι περίμενε...



Χαίρομαι πολύ να βλέπω τόσο πρωτότυπες και προσεγμένες ταινίες... τρόμου; Τεχνικά, ναι. Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη σημασία, είναι ότι το ταινιάκι αυτό σπάει κάθε κλισέ που μπορείς να σκεφτείς σχετικά με μια ιστορία εκδίκησης. Και έχει έναν χαρακτήρα τραυματισμένο, λιγομίλητο (χωρίς πλάκα, οι γραμμές των διαλόγων του είναι ελάχιστες), περισσότερο αγρίμι παρά άνθρωπο, που ότι θέλει να πει το μεταδίδει κυρίως εξωλεκτικά. Εξαιρετικός και ο πρωταγωνιστής σε έναν τόσο απαιτητικό και ασυνήθιστο ρόλο. 

Η ταινία κυλά κυρίως σε αργούς και "χαμηλού προφίλ" ρυθμούς, εξισορροπώντας εξαιρετικά στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο χιούμορ, το δράμα και το λυρισμό. Δεν λέω περισσότερα για να μη σας το χαλάσω. Συνιστώ ανεπιφύλακτα το Blue Ruin, σε κάθε θεατή που θέλει να δει κάτι πραγματικά νεωτεριστικό και ασυνήθιστο.

Βαθμολογία : 7/10

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Καμένα ανέκδοτα

Ξέρετε τώρα. Από αυτά τα τόσο καμένα, που τα λες και μετά ζητάς συγγνώμη!

-με είπε ανώνυμο


-και?

- και Delabongo και Delabongo!



-Ρε με έκανε ντιλίτ η Μαρία.

-Κι εμένα ρε μαλάκα!

-Είναι γυναίκα ντιλιτήριο.

Τί σκεφτόταν η κοπελα μου στα 4 πρωτα ραντεβού:
1)Ωραία μπλούζα!

2)Κι αλλη γαματη μπλούζα

3)Παλι την πρωτη έβαλε.
4)Οκ, έχει μονο δυο μπλούζες.


1)ξαπλώνεις

2)πετάς την κουβέρτα-πάπλωμα πάνω σου

3)σηκώνεις πόδια στον αέρα να μπει το κάτω μέρος της κουβέρτας-παπλώματος

4)γυρνάς μία προς τα δεξιά
5)γυρνάς μία προς τα αριστερά
6)αφού έχεις γίνει σαν πεταλούδα στο κουκούλι θυμάσαι ότι πρέπει να κατουρήσεις!




Γιαγιά ρε. Ανεκτίμητη αξία! Ξυπνάς και έχει έτοιμο καφέ, τηγανίτες, κοκορέτσια, κοντοσούβλια, όλα για να μείνεις ευχαριστημένη.

Στο σπίτι του Πασχάλη δεν πίνουν στιγμιαίο καφέ.

-Πατέρα,έχω να σου πω κάτι...

-Λεγε αγόρι μου.

-Να... Είναι δύσκολο...

-ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
-Ξέρεις...
-ΜΙΛΑ. ΕΙΣΑΙ DJ;
-Οχι,γκέϊ...
-Άει σιχτίρ, τρόμαξα ρε...


- Μαλάκα βαριέμαι, ψήνεσαι να φωνάξουμε

μουνιά στο σπίτι;

- Καλή ιδέα.

- ΜΟΥΝΙΑΑΑΑ!
- ΜΟΥΝΙΑΑΑΑ!!!




Πάτε και βάζετε μωβ κραγιόν και νομίζουμε ότι έχετε πεθάνει.



Τόσο δύσκολο είναι ρε πούστη μου να βάλετε και στις δύο άκρες του κρουασάν, μερέντα;

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Το μεγαλύτερο life hack όλων των εποχών!

Προ ετών, στις Universal Truths, είχα γράψει ότι "Η ζωή θα ήταν πολύ πιο εύκολη, αν υπήρχε ανθρώπινος τρόπος να βγει το πρώτο Caprice." Ή κάτι τέτοιο τέλωσπάντων. Τόσα χρόνια μετά, βλέπω ΑΥΤΟ! Συγκλονιστείτε μαζί μου...


100 feet

Η ταινία βιάζεται να προδώσει τα πάντα με το καλημέρα: το πόστερ της περιέχει όλα τα σπόιλερ που ΔΕΝ χρειάζεσαι, οπότε, δεν κομπλάρω να αναπαράγω. Η (αντι)ηρωίδα της ταινίας σκότωσε τον άντρα της και για αυτό καταδικάστηκε σε κατ' οίκον περιορισμό... με τη λεπτομέρεια ότι το σπίτι το έχει στοιχειώσει ο σύζυγος! Και δεν έχει καθόλου, μα ΚΑΘΟΛΟΥ καλές προθέσεις!



Το να δώσεις τόσο πολλά από την πλοκή έτσι, φόρα παρτίδα, σημαίνει ότι είτε έχεις βγάλει το μπάζο, ή έχεις μεγάλα κοχόνες και το ξέρεις. Ευτυχώς, εδώ ισχύει η δεύτερη περίπτωση και έτσι, παρά το ότι ξεκινάς την θέαση πλήρως ενημερωμένος και... ξενερωμένος, αυτό το ταινιάκι καταφέρνει τελικά να κερδίσει τη μαύρη καρδιά του κάθε τρομολάγνου. 

Εξαιρετική (και υπέροχη παρουσία!) η Famke Janssen που την είχαμε συνηθίσει (και δυστυχώς έχει τυποποιηθεί) σε τηλε-σαπουνάδες τύπου CSI: Άνω Καρδίτσα. Η ταινία ξεκινά και συνεχίζει δυνατά, έχοντας κάποια πολύ ζουμερά sub-plots που δυστυχώς μένουν ανεκμετάλλευτα, είτε λόγω ψαλιδιού στο budget, είτε λόγω χασάπικου μοντάζ στην τελική κόπια της ταινίας. Το αυτό ισχύει και για το φινάλε που είναι δυστυχώς πολύ "λιγότερο" και "ευκολότερο" από αυτό που αρμόζει σε αυτό το διαμαντάκι. Ωστόσο, όπως και να έχει, παρά τα ελαττώματά του, το 100 feet βγάζει πανηγυρικά το κατοστάρι. Αν γουστάρεις τις (εξαιρετικές) τρομο b-movies, εδώ την καταβρήκες!

βαθμολογία : 7/10

Just for laughs

Φωτό και άλλα αστειάκια που ψάρεψα και άλλες που μου στείλατε εσείς. Enjoy!











Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Παρουσίαση Θρύλοι του Σύμπαντος

Φωτό (συν η αφίσα της εκδήλωσης) από την παρουσίαση της συλλογής διηγημάτων Φανταστικής Λογοτεχνίας, "Θρύλοι του Σύμπαντος 3". Ο υποφαινόμενος συμμετείχε με το διήγημα "Οργανικό Ψυχοσύνδρομο". Μια χορταστικότατη συλλογή όπου συμμετέχουν πενήντα (!) κατά το πλείστον νέοι αντιπρόσωποι της λογοτεχνίας του Φανταστικού στη χώρα μας. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους φίλους που προσήλθαν και μας τίμησαν με την παρουσία τους. Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στα μεγάλα βιβλιοπωλεία, αλλά και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων "Συμπαντικές Διαδρομές".








Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Μαγουλάκια... έτσι για χατήρι σου!

Επειδή μου το ζητήσατε (οκ, βασικά η Ρία μου το ζήτησε!) θα γεμίσω αυτό το ποστ με μαγουλάκια δικιάς μας... κατασκευής! Αυτά είναι το πακετάκι (21 ημερών σήμερα) και το ΜΕΓΑΛΟ πακέτο (γνωστός και ως Πρόεδρος) της ζωής μου!