Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Boyhood (Μεγαλώνοντας)

Αυτή είναι μια πολύ ιδιαίτερη ταινία. Περιγράφει την πορεία ενός αγοριού, από την παιδική ηλικία, έως την ενηλικίωση. Και βασίζεται σε ένα πολύ πρωτότυπο και ενδιαφέρων "πείραμα". Η διάρκεια των γυρισμάτων της είναι περίπου όση και η χρονική περίοδος που καλύπτει. Εν ολίγοις, καθόλη τη διάρκεια της ταινίας, επί 12 χρόνια, χρησιμοποιήθηκε το ίδιο cast ηθοποιών που τους βλέπουμε κυριολεκτικά να ωριμάζουν μπροστά μας, καθώς παρακολουθούμε την ταινία. 


Τεχνικώς μιλώντας, έχω μόνο καλά πράγματα να πω για αυτή την ταινία. Σκηνοθεσία, διάλογοι, ερμηνείες, όλα σούπερ. Χαρισματικό cast και εξαιρετικές ερμηνείες. Δικαίως, όταν βγήκε έγινε ο χαμός. 

Εμένα όμως κάτι δεν μου δένει. Είναι που... λείπει παντελώς ένα συγκεκριμένο σενάριο που να ξεκινά και να καταλήγει κάπου. Επί (περίπου) τρεις ατέλειωτες ώρες, βλέπεις αυτό που περιέγραψα πιο πριν. Το μεγάλωμα ενός παιδιού που απεικονίζεται με εκπληκτικά γυρισμένα στιγμιότυπα σε διάφορες χρονικές περιόδους της ζωής του. Και αυτό είναι όλο. 

Εντάξει, καταλαβαίνω ότι υπάρχει και τέτοιο είδος τέχνης. Που, εν ολίγοις, προσομοιάζει την αληθινή ζωή. Δεν μπορώ όμως με τίποτα να το κατανοήσω. Νομίζω ότι ο κόσμος βλέπει μια ταινία, διαβάζει ένα βιβλίο κλπ ακριβώς για να ξεφύγει από την καθημερινότητα που έτσι και αλλιώς ζει και τρώει στη μάπα όλη μέρα και όλη νύχτα. Το να σερβίρεις ξανά... άλλη μια μερίδα από καθημερινότητα, είναι μια προοπτική που εμένα τουλάχιστον δεν βρίσκει σύμφωνο. 

Αδυνατώ να βαθμολογήσω αυτή την ταινία. Σίγουρα είναι ένα επικό (με την ευρεία έννοια του όρου) δημιούργημα που θα ήθελα να μου αρέσει πολύ. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, μετάνιωσα τις τρεις ώρες που χάλασα βλέποντάς την. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: